เล่มที่ 63
ว่าด้วยพระเจ้าเนมิราชทรงบำเพ็ญอธิษฐานบารมี เมื่อใดพระเจ้าเนม...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 169
เนื้อหา
ว่าด้วยพระเจ้าเนมิราชทรงบำเพ็ญอธิษฐานบารมี เมื่อใดพระเจ้าเนมิราชผู้เป็นบัณฑิต มีพระประสงค์ด้วยกุศล เป็นพระราชาผู้ปราบข้าศึก ทรงบริจาคทานแก่ชาววิเทหะทั้งปวง เมื่อนั้นบุคคล ฉลาดย่อมเกิดขึ้นในโลก ความเกิดขึ้นของท่าน เหล่านั้นน่าอัศจรรย์หนอ เมื่อพระเจ้าเนมิราชทรง บำเพ็ญทานนั้นอยู่ ก็เกิดพระราชดำริขึ้นว่า ทานหรือ พรหมจรรย์อย่างไหนมีผลานิสงส์มาก. ท้าวมฆวานเทพกุญชรสหัสสเนตร ทรงทราบพระดำริของพระเจ้าเนมิราช ทรงกำจัด ความมืดด้วยรัศมีปรากฏขึ้น พระเจ้าเนมิราชจอม- มนุษย์มีพระโลมชาติชูชัน ได้ตรัสกะท้าววาสวะว่า ท่านเป็นเทวดาหรือคนธรรพ์ หรือเป็นท้าวสักกะผู้ให้ ทานในก่อน รัศมีของท่านเช่นนั้น ข้าพเจ้ายังไม่ เคยเห็นหรือได้ยินมาเลย ขอท่านจงแจ้งตัวท่านแก่ ข้าพเจ้า ขอความเจริญจงมีแก่ท่าน พวกเราจะรู้จักท่าน ได้อย่างไร ท้าววาสวะทรงทราบว่าพระเจ้าเนมิราช มีพระโลมชาติชูชัน ได้ตรัสตอบว่า หม่อมฉันเป็น ท้าวสักกะจอมเทพ มาสู่สำนักพระองค์ท่าน ดูก่อน พระองค์ผู้เป็นจอมมนุษย์ พระองค์อย่าทรงสยดสยอง เลย เชิญตรัสถามปัญหาที่ต้องพระประสงค์เถิด พระเจ้าเนมิราชทรงได้โอกาสฉะนั้นแล้ว จึงตรัสถาม ท้าววาสวะว่า ข้าแต่เทวราชผู้เป็นอิสระแห่งปวงภูต หม่อมฉันขอทูลถามพระองค์ท่าน ทานหรือพรหมจรรย์ อย่างไหนมีผลานิสงส์มาก อมรินทรเทพเจ้าอันนรเทพ เนมิราชตรัสถามดังนี้ พระองค์ทรงทราบวิบากแห่ง พรหมจรรย์ จึงตรัสบอกแก่พระเจ้าเนมิราชผู้ยังไม่ ทรงทราบว่า บุคคลย่อมบังเกิดในขัตติยสกุลเพราะ ประพฤติพรหมจรรย์อย่างต่ำ บุคคลได้เป็นเทพเจ้า เพราะประพฤติพรหมจรรย์ปานกลาง บุคคลย่อมหมดจด วิเศษเพราะประพฤติพรหมจรรย์สูงสุด หมู่พรหม เหล่านั้นอันใคร ๆ จะพึงได้เป็น ด้วยการประพฤติ วิงวอนก็หาไม่ ต้องเป็นผู้ไม่มีเหย้าเรือนบำเพ็ญตบ- ธรรม จึงจะได้บังเกิดในหมู่พรหม.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน