เล่มที่ 63
ว่าด้วยสุวรรณสามบำเพ็ญเมตตาบารมี ใครหนอใช้ลูกศรยิงเรา ผู้ประ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 120
เนื้อหา
ว่าด้วยสุวรรณสามบำเพ็ญเมตตาบารมี ใครหนอใช้ลูกศรยิงเรา ผู้ประมาทกำ- ลังแบกหม้อน้ำ กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ คนไหน ยิงเรา ซ่อนกายอยู่ เนื้อของเราก็กินไม่ได้ หนังก็ไม่ มีประโยชน์นี้ เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาเข้าใจว่าเราเป็นผู้ควร ยิง ด้วยเหตุอะไรหนอ ท่านคือใคร หรือเป็นบุตร ของใคร เราจะรู้จักท่านได้อย่างไร ดูก่อนสหาย เรา ถามท่านแล้ว ขอท่านจงบอกเถิด ทำไมท่านจึงยิงเรา แล้วซ่อนตัวเสีย. เราเป็นพระราชาของชาวกาสี คนเรียก เราว่า พระเจ้าปิลยักษ์ เราละแว่นแคว้นเที่ยวแสวงหา มฤคเพราะความโลภ อนึ่ง เราเป็นผู้ฉลาดในธนูศิลป์ ปรากฏว่าเป็นผู้แม่นยำนัก แม้ช้างมาสู่ระยะลูกศรของ เรา ก็ไม่พึงพ้นไปได้ ท่านคือใคร หรือเป็นบุตร ของใคร พวกเราจะรู้จักท่านได้อย่างไร ท่านจงแจ้ง ชื่อและโคตรของบิดาท่านและของตัวท่าน. ขอจงทรงพระเจริญ ข้าพระองค์เป็น บุตรของนายพราน ญาติทั้งหลาย เรียกข้าพระองค์ เมื่อยังมีชีวิตอยู่ว่า สามะ วันนี้ข้าพระองค์ถึงปาก มรณะนอนอยู่อย่างนี้ ข้าพระองค์ถูกพระองค์ยิงด้วย ลูกศรใหญ่อาบยาพิษ เหมือนมฤคที่ถูกพรานป่ายิง แล้ว ฉะนั้น ข้าแต่พระราชา ขอพระองค์จงทอดพระ เนตรข้าพระองค์ผู้นอนจมอยู่ในโลหิตของตน เชิญ ทอดพระเนตรลูกศร อันแล่นเข้าข้างขวาทะลุออกข้าง ซ้าย ข้าพระองค์ บ้วนโลหิตอยู่ เป็นผู้กระสับกระส่าย ขอทูลถามพระองค์ว่า พระองค์ยิงข้าพระองค์แล้ว จะ ซ่อนพระองค์อยู่ทำไม เสือเหลืองถูกฆ่าเพราะหนัง ช้างถูกฆ่าเพราะงา เมื่อเป็นเช่นนี้ พระองค์เข้าพระ ทัยว่า ข้าพระองค์เป็นผู้ควรยิง ด้วยเหตุอะไรหนอ.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน