เล่มที่ 62
พระเจ้าแผ่นดินผู้เป็นกษัตริย์ ได้นาม บัญญัติว่ามูรธาภิสิตเหล...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 456
เนื้อหา
พระเจ้าแผ่นดินผู้เป็นกษัตริย์ ได้นาม บัญญัติว่ามูรธาภิสิตเหล่าใด ในชมพูทวีปนี้ หม่อมฉัน จะไม่กินพระเจ้าแผ่นดินเหล่านั้น นี้เป็นพรข้อที่ ๒ หม่อมฉันขอถวาย. กษัตริย์ร้อยเอ็ดพระองค์ ที่พระองค์ ทรงจับร้อยพระหัตถ์ไว้ทรงกันแสง พระพักตร์ชุ่ม ด้วยพระอัสสุชล ขอพระองค์ได้ทรงโปรดปล่อยกษัตริย์ เหล่านั้น ให้กลับไปในแคว้นของตน ๆ นี้เป็นพรข้อ ที่ ๓ หม่อมฉันปรารถนา. กษัตริย์ร้อยเอ็ดพระองค์ ที่หม่อมฉัน ทรงจับร้อยพระหัตถ์ไว้ทรงกันแสง พระพักตร์ชุ่ม พระอัสสุชล หม่อมฉันจะปล่อยกษัตริย์เหล่านั้น ให้ กลับไปยังแว่นแคว้นของตน ๆ นี้เป็นพรข้อที่ ๓ หม่อมฉันขอถวาย. รัฐมณฑลของพระองค์เป็นช่อง เพราะ นรชนเป็นอันมากหวาดเสียวเพราะความกลัว หนีเข้า หาที่ซ่อนเร้น ขอพระองค์โปรดทรงงดเว้นเนื้อมนุษย์ เถิดพระราชา นี้เป็นพรข้อที่ ๔ หม่อมฉันปรารถนา. นั่นเป็นอาหารที่ชอบใจของหม่อมฉัน มานานแล้ว หม่อมฉันเข้าป่าก็เพราะเหตุแห่งอาหารนี้ หม่อมฉันจะพึงงดอาหารนี้ได้อย่างไร ขอพระองค์ ทรงเลือกพรข้อที่ ๔ อย่างอื่นเถิด. ดูก่อนพระจอมประชาชน คนเช่น พระองค์มัวพะวงอยู่ว่า นี้เป็นที่รักของเรา ทำตนให้ เหินห่างจากความดี ย่อมไม่ได้ประสบสิ่งที่รักทั้งหลาย ตนแลประเสริฐที่สุด ประเสริฐอย่างยอดเยี่ยม ด้วยว่า ผู้มีตนอันอบรมแล้วจะพึงได้สิ่งที่รักในภายหลัง.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน