เล่มที่ 62
ชนเหล่าใดมีความรู้ มีปัญญา เป็น พหูสูต คิดเหตุการณ์ได้มาก ชน...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 448
เนื้อหา
ชนเหล่าใดมีความรู้ มีปัญญา เป็น พหูสูต คิดเหตุการณ์ได้มาก ชนเหล่านั้น ย่อมไม่ ร้องไห้ การที่บัณฑิตทั้งหลายเป็นผู้บรรเทาความ เศร้าโศก ดูก่อนได้นี้แหละ เป็นที่พึ่งอย่างยอดเยี่ยมของ นรชน ดูก่อนท่านสุตโสม พระองค์ทรงเศร้าโศกถึง อะไร พระองค์เอง พระประยูรญาติ พระโอรส พระมเหสี ข้าวเปลือก ทรัพย์ หรือเงินทอง ดูก่อน ท่านโกรัพยะผู้ประเสริฐสุด หม่อมฉันขอฟังพระดำรัส ของพระองค์. หม่อมฉันมิได้เศร้าโศกถึงตน โอรส มเหสี ทรัพย์และแว่นแคว้น แต่ธรรมของสัตบุรุษที่ ประพฤติมาแต่เก่าก่อน หม่อมฉันผัดเพี้ยนไว้ต่อ พราหมณ์ หม่อมฉันเศร้าโศกถึงการผัดเพี้ยนนั้น หม่อมฉันดำรงอยู่ในความเป็นใหญ่ในแว่นแคว้นของ ตน ได้ทำการผัดเพี้ยนไว้กับพราหมณ์ (ถ้าพระองค์ ทรงปล่อยหม่อมฉัน ไป หม่อมฉันได้ฟังธรรมนั้นแล้ว) จักเป็นผู้รักษาความสัตย์กลับมา. คนมีความสุขหลุดพ้นจากปากของ มฤตยูแล้ว จะพึงกลับมาสู่เงื้อมมือของศัตรูอีก ข้อนี้ หม่อมฉันยังไม่เชื่อ ดูก่อนท่านโกรัพยะผู้ประเสริฐสุด พระองค์จะไม่เสด็จเข้าใกล้หม่อมฉันละซิ พระองค์ ทรงพ้นจากเงื้อมมือของโปริสาท เสด็จไปถึงพระราช มณเฑียรของพระองค์แล้ว จะมัวทรงเพลิดเพลินกาม คุณารมณ์ ทรงได้พระชนมชีพอันเป็นที่รักแสนหวาน ที่ไหนจักเสด็จกลับมายังสำนักของหม่อมฉันเล่า.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน