เล่มที่ 62
ช้างเหล่านี้ทั้งหมดเป็นสัตว์แข็งกระด้าง ตั้งอยู่เหมือนจอมปลว...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 140
เนื้อหา
ช้างเหล่านี้ทั้งหมดเป็นสัตว์แข็งกระด้าง ตั้งอยู่เหมือนจอมปลวก จะพากันพังกำแพงเข้ามา เสียก่อน ขอพระองค์ส่งข่าวแก่พระราชาเหล่านั้นว่า เชิญเสด็จมานำเอานางประภาวดีนี้ไปเถิด. เราจะบั่นนางประภาวดีนี้ออกเป็นเจ็ด- ท่อน แล้วจักให้แก่กษัตริย์ผู้เสด็จมา ณ ที่นี้เพื่อจะ ฆ่าเรา. พระราชบุตรผู้มีผิวผ่องดังทองคำ ทรง ผ้าโกไสยพัสตร์ มีพระเนตรนองด้วยน้ำตา อันหมู่ ทาสีแวดล้อม เสด็จไปยังห้องพระมารดา. ข้าแต่พระมารดา หน้าของลูกอันผัดแล้ว ด้วยแป้ง ส่องแล้วที่กระจกเงา งดงาม มีดวงเนตร คมคาย ผุดผ่องเป็นนวลใย จักถูกกษัตริย์ทั้งหลาย โยนทิ้งเสียในป่าเป็นแน่แล้ว ฝูงแร้งก็จะพากันเอาเท้า ยื้อแย่งผมของลูกอันดำ มีปลายงอน ละเอียดอ่อน ลูบไล้ด้วยน้ำมันหอมแก่นจันทน์ ในท่ามกลางป่าช้า อันเปรอะเปื้อนเป็นแน่ แขนอ่อนนุ่มทั้งสองของลูก อันมีเล็บแดง มีขนละเอียด ลูบไล้ด้วยจุรณจันทน์ ก็จะถูกกษัตริย์ทั้งหลายตัดทิ้งเสียในป่า และฝูงกาก็ จะโฉบคาบเอาไปตามความปรารถนาเป็นแน่ สุนัข จิ้งจอกมาเห็นถันทั้งสองของลูกเช่นกับผลตาลอันห้อย อยู่ ซึ่งลูบไล้ด้วยกระแจะจันทน์แคว้นกาสี ก็จะยืน คร่อมที่ถันทั้งสองของลูกเป็นแน่ เหมือนลูกอ่อนที่ เกิดแต่ตนของมารดา ตะโพนอันกลมผึ่งผายของลูก ผูกรัดด้วยสร้อยสะอิ้งทอง ก็จะถูกกษัตริย์ทั้งหลายตัด เป็นชิ้น ๆ แล้วโยนทิ้งไปในป่า ฝูงสุนัขจิ้งจอกก็จะ พากันมาฉุดคร่าไปกิน ฝูงสุนัขป่า ฝูงกา ฝูงสุนัข- จิ้งจอกและสัตว์ที่มีเขี้ยวเหล่าอื่นซึ่งมีอยู่ ได้กินนาง ประภาวดีแล้ว คงไม่รู้จักแก่กันเป็นแน่ ข้าแต่พระ- มารดา ถ้ากษัตริย์ทั้งหลายผู้มาแต่ที่ไกลได้นำเอาเนื้อ ของลูกไปหมดแล้ว พระมารดาได้ทรงโปรดขอเอา กระดูกมาเผาเสียในระหว่างทางใหญ่ พระมารดา ได้สร้างสวนดอกไม้แล้ว จงปลูกต้นกรรณิการ์ในสวน เหล่านั้น ข้าแต่พระมารดา ในกาลใด ดอกกรรณิการ์ เหล่านั้นบานแล้วในเวลาหิมะตกในฤดูเหมันต์ ใน กาลนั้น ขอพระมารดาพึงรำลึกถึงลูกว่า ประภาวดีมี ผิวพรรณอย่างนี้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน