เล่มที่ 61
[๒๑๐๑] คนโง่ถึงจะมียศ ก็เป็นทาสของคนมี ปัญญา เมื่อกิจการต่าง...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 12
เนื้อหา
[๒๑๐๑] คนโง่ถึงจะมียศ ก็เป็นทาสของคนมี ปัญญา เมื่อกิจการต่าง ๆ เกิดขึ้น คนฉลาดย่อมจัดแจง กิจอันละเอียดใด คนโง่ย่อมถึงความหลงใหลในกิจนั้น ข้าพระพุทธเจ้าเห็นข้อความแม้นี้ จึงกราบทูลว่า คน มีปัญญานั้นแลประเสริฐ คนโง่ถึงมียศจะประเสริฐ อะไร พระเจ้าข้า. [๒๑๐๒] แท้จริงสัตบุรุษทั้งหลาย สรรเสริญ ปัญญาเท่านั้น สิริเป็นที่ใคร่ของคนโง่ เพราะมนุษย์ ทั้งหลายยินดีในโภคสมบัติ ก็ความรู้ของท่านผู้รู้ ทั้งหลาย ใคร ๆ ชั่งไม่ได้ในกาลไหน ๆ คนมีสิริ ย่อมไม่ล่วงเลยคนมีปัญญาไปได้ ไม่ว่าในกาลไหน ๆ. [๒๑๐๓] ดูก่อนมโหสถผู้เห็นธรรมทั้งสิ้น เรา ได้ถามปัญหาข้อใดกะเจ้า เจ้าได้ประกาศปัญหาข้อนั้น แก่เราแล้ว เรายินดีด้วยการแก้ปัญหาของเจ้า เราให้ โคพันหนึ่ง โคอุสุภราช ช้าง รถเทียมด้วยม้าอาชาไนย ๑๐ ตัว และบ้านส่วย ๑๖ ตำบลแก่เจ้า จบสิริมันทชาดกที่ ๔ สิริเมณฑกปัญหานี้ มีคำเริ่มต้นว่า ปญฺายุเปตํ สิริยา วีหีนํ จักมีแจ้งในมหาอุมมังคชาดก. [๒๑๐๔] ดูก่อนน้องจิตตกะ ฝูงเนื้อเหล่านี้ กลัวความตาย จึงพากันหนีกลับไป ถึงเธอก็จงไปเสีย เถิด อย่าห่วงพี่เลย เนื้อทั้งหลายจักมีชีวิตอยู่ร่วมกับเธอ. [๒๑๐๕] พี่โรหนะ ฉันไม่ไป ถึงใครจะมาคร่า เอาหัวใจของฉันไป ฉันก็จักไม่ทิ้งพี่ไป ฉันจักยอม สละชีวิตอยู่ในที่นี้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน