เล่มที่ 60
ข้าแต่ท่านโกสิยะ นาข้าวสาลีบริบูรณ์ ดี แต่นกแขกเต้าทั้งหลายพ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 285
เนื้อหา
ข้าแต่ท่านโกสิยะ นาข้าวสาลีบริบูรณ์ ดี แต่นกแขกเต้าทั้งหลายพากันมากินเสีย ข้าพเจ้า ขอคืนนานั้นให้แก่ท่าน เพราะข้าพเจ้าไม่อาจจะห้าม นกแขกเต้าเหล่านั้นได้ ก็ในนกแขกเต้าเหล่านั้น มีนก แขกเต้าตัวหนึ่งงามกว่าทุก ๆ ตัว กินข้าวสาลีตามต้อง การแล้วยังคาบเอาไปด้วยจะงอยปากอีก. เจ้าจงดักบ่วงพอที่จะให้นกนั้นติดได้ แล้วจงจับนกนั้นทั้งยังเป็นมาให้เราเถิด. ฝูงนกเหล่านั้นกินและดื่มแล้ว ย่อมพา กันบินไป เราตัวเดียวติดบ่วง เราทำบาปอะไรไว้. ดูก่อนนกแขกเต้า ท้องของเจ้าเห็นจะ ใหญ่กว่าท้องของนกเหล่าอื่นเป็นแน่ เจ้ากินข้าวสาลี ตามต้องการแล้ว ยังคาบเอาไปด้วยจะงอยปากอีก ดูก่อนนกแขกเต้า เจ้าจะบรรจุฉาง ในป่าไม้งิ้วนั้นให้ เต็มหรือ หรือว่าเจ้ากับเรามีเวรกันมา สหายเอ๋ย เรา ถามเจ้าแล้ว ขอเจ้าจงบอกแก่เราเถิด เจ้าฝังข้าวสาลี ไว้ที่ไหน. ข้าพเจ้ากับท่านมิได้มีเวรกัน ฉางของ ข้าพเจ้าก็ไม่มี ข้าพเจ้านำเอาข้าวสาลีของท่านไปถึง ยอดงิ้วแล้ว ก็เปลื้องหนี้เก่า ให้เขากู้หนี้ใหม่และฝังขุม ทรัพย์ไว้ที่ป่างิ้วนั้น ข้าแต่ท่านโกสิยะ ขอท่านจงทราบ อย่างนี้เถิด. การให้กู้หนี้ของท่านเป็นเช่นไร และ การเปลื้องหนี้ของท่านเป็นเช่นไร ท่านจงบอกวิธีฝัง ขุมทรัพย์ แล้วท่านจะหลุดพ้นจากบ่วงได้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน