เล่มที่ 60
พระศาสดา ครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 203
เนื้อหา
เมื่อบิดากำลังกล่าวสอนอยู่นั้นเอง มาณพกลับได้สติกล่าวว่า ข้าแต่พ่อ ข้าพเจ้าไม่ควรไปแดนมนุษย์ ลำดับนั้น บิดาได้สอนวิธีเจริญเมตตาเป็นต้น แก่ดาบสกุมาร ๆ ตั้งอยู่ในโอวาทของบิดา ยังฌานและอภิญญาให้บังเกิด โดย ไม่นานนัก สองดาบสพ่อลูก มิได้เสื่อมจากฌาน ได้บังเกิดในพรหมโลก. พระศาสดา ครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแสดงแล้ว ทรงประชุม ชาดกว่า นางกุมาริกา นี้ ได้มาเป็น นางสาวเทื้อ นี้ ดาบสกุมาร ได้เป็น ภิกษุผู้กระสัน ส่วน ดาบสบิดา คือ เราตถาคต นั่นเองแล. ว่าด้วยการบอกความทุกข์แก่ผู้ที่ควรบอก ดูก่อนพราหมณ์ เราส่งทูตทั้งหลายมา เพื่อท่านผู้เพ่งอยู่ ณ ฝั่งแม่น้ำคงคา ทูตเหล่านั้นถาม ท่าน ท่านก็มิได้บอกให้แจ่มแจ้ง ความทุกข์ที่เกิดขึ้น แก่ท่านนั้น เป็นความตายของท่านมิใช่หรือ. ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงบำรุงรัฐกาสีให้ เจริญ ถ้าความทุกข์เกิดขึ้นแก่พระองค์ ผู้ใดไม่พึง เปลื้องพระองค์จากทุกข์ได้ พระองค์อย่าได้ตรัสบอก ความทุกข์นั้นแก่ผู้นั้น. ผู้ใดพึงเปลื้องทุกข์ของบุคคลผู้เกิด- ทุกข์ได้ส่วนเดียวโดยธรรม พึงบอกเล่าแก่ผู้นั้นได้ โดยแท้. [ ๑๗๘๐] ข้าแต่พระราชา เสียงของสุนัขจิ้งจอก ก็ดี ของนกก็ดี รู้ได้ง่าย เสียงของมนุษย์รู้ได้ยากยิ่ง กว่านั้น.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน