เล่มที่ 54
พระนิพพานนี้ไม่แก่ พระนิพพานนี้ไม่ตาย พระนิพพานนี้เป็นบทอันไ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 382
เนื้อหา
พระนิพพานนี้ไม่แก่ พระนิพพานนี้ไม่ตาย พระนิพพานนี้เป็นบทอันไม่แก่และไม่ตาย ไม่มีความ เศร้าโศก ไม่ถูกข้าศึกเบียดเบียน ไม่พลาดไม่น่ากลัว ไม่มีความเดือดร้อน. พระนิพพานนี้ พระอริยะเป็นอันมากบรรลุแล้ว อมตนิพพานนี้ อันผู้พยายามโดยแยบคายควรได้ใน วันนี้นี่แหละ แต่ผู้ไม่พยายามหาอาจได้ไม่. พระนางสุเมธาเมื่อไม่ทรงได้ความยินดีในสังขาร กำลังทรงเกลี้ยกล่อมพระเจ้าอนิกรัตตะ ก็ทรงโยน พระเกศาลงที่พื้นดิน. พระเจ้าอนิกรัตตะ เสด็จลุกขึ้นประคองอัญชลี ทูลวอนพระชนกของพระนางว่า ขอทรงโปรดปล่อย พระนางสุเมธาทรงผนวชเถิด เพราะว่าพระนางทรง เห็นวิโมกข์และสัจจะ พระนางสุเมธานั้น อันพระชนกชนนีทรงปล่อย แล้ว ทรงกลัวภัยคือความโศก ทรงผนวชแล้ว เมื่อ ทรงศึกษาผลอันเลิศ ก็ทรงทำให้แจ้งอภิญญา ๖. พระนิพพานนั้น อัศจรรย์ไม่เคยมี ก็ได้มีแก่ พระนางสุเมธาราชธิดา พระสุเมธาเถรีได้พยากรณ์ ปุพเพนิวาสจริต เหมือนดังที่กล่าวในเวลาปรินิพพาน ว่า เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า โกนาคมนะ เสด็จอุบัติในโลก เมื่อสร้างสังฆารามเสร็จใหม่ ๆ ข้าพเจ้าได้เป็นหญิง ๓ คน เป็นสหายกัน [ธนัญชานี เขมา และข้าพเจ้า] ได้ถวายวิหารทาน. ข้าพระองค์เกิดในเทวดา ๑๐ ครั้ง ๑๐๐ ครั้ง ๑,๐๐๐ ครั้ง ๑๐,๐๐๐ ครั้ง ไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงการเกิด ในมนุษย์ ข้าพเจ้ามีฤทธิ์มากในหมู่เทวดา ไม่จำต้อง กล่าวถึงฤทธิ์ในหมู่มนุษย์ ข้าพเจ้าเป็นมเหสีนารีรัตน์ ของพระเจ้าจักรพรรดิ ผู้มีรัตนะ ๗ ประการ การสร้างอารามถวายสงฆ์ เป็นวิหารทานครั้งนั้น เป็นเหตุ เป็นแดนเกิดแห่งทิพยสมบัติ ข้อนั้นเป็นมูล เป็นการอดทนต่อการเพ่งธรรมในพระศาสนา เป็นที่ รวมบุญครั้งแรก ข้อนั้นเป็นความดับทุกข์ สำหรับ ข้าพเจ้าผู้ยินดีในธรรม.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน