เล่มที่ 54
ชายขอทานนั้น ถูกบิดาปล่อยก็ไป ส่วนข้าพเจ้า อยู่โดดเดี่ยวก็คิ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 356
เนื้อหา
ชายขอทานนั้น ถูกบิดาปล่อยก็ไป ส่วนข้าพเจ้า อยู่โดดเดี่ยวก็คิดว่า จำจะลาบิดามารดาไปตายหรือ บวชเสีย. ลำดับนั้น พระแม่เจ้าชินทัตตา ผู้ทรงวินัย เป็น พหูสูต สมบูรณ์ด้วยศีล เที่ยวบิณฑบาต มายังตระกูล ของบิดา. ข้าพเจ้าเห็นท่าน จึงลุกขึ้นไปจัดอาสนะของ ข้าพเจ้าถวายท่าน เมื่อท่านนั่งเรียบร้อยแล้ว ข้าพเจ้า ก็กราบเท้าถวายโภชนะ. ข้าพเจ้าเลี้ยงดูด้วยข้าวน้ำและของเคี้ยวที่จัดไว้ใน เรือนให้อิ่มหนำสำราญแล้ว จึงเรียนท่านว่า พระแม่ เจ้า ข้าพเจ้าประสงค์จะบวชเจ้าข้า. ลำดับนั้น บิดาพูดกะข้าพเจ้าว่า ลูกเอ๋ย ลูกจง ประพฤติธรรมในเรือนนี้ก็แล้วกัน จงเลี้ยงดูสมณ- พราหมณ์ ด้วยข้าวน้ำไปเถิด. ขณะนั้น ข้าพเจ้าร้องไห้ประคองมือ ประนม พูดกับบิดาว่า ความจริง ลูกก็ทำบาปมามากแล้ว ลูก จักชำระบาปนั้นให้เสร็จไปเสียที. บิดาจึงอวยพรข้าพเจ้าว่า ลูกจงบรรลุโพธิญาณ ธรรมอันเลิศ และได้พระนิพพาน ที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ประเสริฐสุดแห่งสัตว์สองเท้า ทรงกระทำให้แจ้ง แล้วเถิด. ข้าพเจ้ากราบบิดามารดา และหมู่ญาติทุกคน บวชได้ ๗ วัน ก็บรรลุวิชชา ๓ ข้าพเจ้ารู้ระลึกชาติ ได้ ๗ ชาติ จะบอกกรรมที่มีวิบากอย่างนี้แก่แม่เจ้า ขอแม่เจ้า โปรดมีใจเป็นหนึ่ง ฟังวิบากกรรมนั้นเถิด.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน