เล่มที่ 54
เหตุไร ท่านจึงยืนกั้นข้าพเจ้า ผู้มีบทอันบริสุทธิ์ ด้วยสิกขาท...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 335
เนื้อหา
เหตุไร ท่านจึงยืนกั้นข้าพเจ้า ผู้มีบทอันบริสุทธิ์ ด้วยสิกขาที่พระสุคตทรงแสดงไว้ในสัตถุศาสนาของ ข้าพเจ้าที่ควรเคารพ ผู้ไม่มีกิเลสดังเนิน เหตุไร ท่าน ผู้มีจิตขุ่นมัว จึงยืนกั้นข้าพเจ้าผู้ไม่มีจิตขุ่นมัว ท่านผู้มี จิตมีราคะ จึงยืนกั้นข้าพเจ้าผู้ปราศจากราคะ ผู้ไม่มี กิเลสดังเนิน ผู้มีใจหลุดพ้นแล้วในขันธ์ทั้งปวง. ชายนักเลงหญิงกล่าวว่า แม่นางยังสาวสวยไม่ทรามเลย บรรพชาจักทำ อะไรแก่แม่นางได้ โปรดทิ้งผ้ากาสายะเสีย มาสิ เรา มาร่วมอภิรมย์กันในป่าที่มีดอกไม้บานงามเถิด. ต้นไม้ทั้งหลาย เกิดขึ้นด้วยเกสรดวกไม้ โชย กลิ่นหอมไปทั่วป่า ฤดูต้นวสันต์น่าสบาย มาสิ เรา มาร่วมอภิรมย์กันในป่าที่มีดอกไม้บานงามเถิด. ต้นไม้ทั้งหลาย ยอดออกดอกบานแล้ว ต้องลม ไหว ระริก ดังจะมีเสียงครวญ แม่นางจักมีความ ยินดีอะไรกัน ผิว่า แม่นางจักเข้าป่าเพียงผู้เดียว. ป่าใหญ่ หมู่สัตว์ร้ายอาศัยอยู่ คลาคล่ำด้วย ช้างพลายตกมันและช้างพัง ไม่มีผู้คน น่าสะพรึงกลัว แม่นางไม่มีเพื่อน ยังปรารถนาจะเข้าไปหรือ. แม่นางผู้งามไม่มีใครเปรียบเอย แม่นางท่อง- เที่ยวไปเหมือนตุ๊กตา ที่ช่างสร้างด้วยทอง แม่นาง ตามใจข้า ก็จะงดงามด้วยผ้าสวย ที่เนื้อเกลี้ยงเกลา ละเอียดของแคว้นกาสี ดังเทพนารีในสวนจิตรลดา [สวรรค์ดาวดึงส์] เชียวละ แม่นางผู้มีดวงตาโศกดังกินนรีเอย ข้าจะยอมอยู่ ใต้อำนาจแม่นาง ถ้าเราจะอยู่ร่วมกันในกลางป่า เพราะสัตว์ที่น่ารักกว่าแม่นางของข้าไม่มีเลย.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน