เล่มที่ 49
พระเจ้าอัมพสักขระตรัสถามว่า :- ท่านมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกท...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 312
เนื้อหา
พระเจ้าอัมพสักขระตรัสถามว่า :- ท่านมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ และมี กลิ่นหอมฟุ้งไป ท่านได้สำเร็จฤทธิ์แห่งเทวดา เป็นผู้มีอานุภาพมาก แต่ท่านเปลือยกาย นี้เป็น ผลแห่งกรรมอะไร. เมื่อก่อน ข้าพระองค์เป็นคนไม่มักโกรธ แต่มีใจเลื่อมใสเป็นนิตย์ พูดกับคนทั้งหลายด้วย วา อ่อนหวาน ข้าพระองค์มีรัศมีทิพย์สว่างไสว อยู่เนืองนิตย์ นี้เป็นผลแห่งกรรมนั้น ข้าพระองค์ เห็นยศและชื่อเสียงของบุคคลผู้ตั้งอยู่ในธรรม มีจิตเลื่อมใสกล่าวสรรเสริญ ข้าพระองค์มีกลิ่น ทิพย์หอมฟุ้งไปเนืองนิตย์ นี้เป็นผลแห่งกรรมนั้น เมื่อพวกสหายของข้าพระองค์อาบน้ำที่ท่าน้ำ ข้า- พระองค์ลักเอาผ้าซ่อนไว้บนบก ไม่มีความ ประสงค์จะลักขโมย และไม่มีจิตคิดประทุษร้าย เพราะกรรมนั้นข้าพระองค์จึงเป็นคนเปลือยกาย เป็นอยู่อย่างฝืดเคือง. พระเจ้าอัมพสักขระตรัสถามว่า :- ผู้ใดทำบาปเล่น ๆ นักปราชญ์ทั้งหลาย กล่าวว่า ผู้นั้นได้รับผลกรรมเช่นนี้ ส่วนผู้ใดตั้งใจ ทำบาปจริง ๆ นักปราชญ์ทั้งหลายกล่าวผลกรรม ของผู้นั้นว่าเป็นอย่างไร. มนุษย์เหล่าใดมีความดำริชั่ว เป็นผู้เศร้า- หมองด้วยกาย และวาจา เมื่อตายไป มนุษย์เหล่า . นั้นย่อมเข้าถึงนรกในสัมปรายภพโดยไม่ต้อง สงสัย ส่วนชนเหล่าอื่นปรารถนาสุคติยินดียิ่ง ในทาน มีอัตภาพอันสงเคราะห์แล้ว เมื่อตายไป ย่อมเข้าถึงสุคติในสัมปรายภพโดยไม่ต้องสงสัย.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน