เล่มที่ 49
ว่าด้วยผู้ดุร้ายตายเป็นนางเปรต นันทิเสนอุบาสกถามว่า [๑๐๑] ท่...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 129
เนื้อหา
ว่าด้วยผู้ดุร้ายตายเป็นนางเปรต นันทิเสนอุบาสกถามว่า [๑๐๑] ท่านมีผิวพรรณดำ มีรูปร่างน่าเกลียด ตัวขรุขระดูน่ากลัว มีตาเหลือง เขี้ยวงอกออก เหมือนหมู เราไม่เข้าใจว่าท่านเป็นมนุษย์. นางเปรตตอบว่า ข้าแต่ท่านนันทิเสน เมื่อก่อน ฉันชื่อ นันทา เป็นภรรยาของท่าน ได้ทำกรรมอันลามก ไว้จึงจากโลกนี้ไปสู่เปตโลก. นันทิเสนถามว่า ท่านทำกรรมชั่วอะไรไว้ด้วยกาย วาจา ใจ เพราะวิบากแห่งกรรมอะไรท่านจึงจากโลกนี้ ไปสู่เปตโลก. นางเปรตนั้นตอบว่า เมื่อก่อนฉันเป็นหญิงดุร้าย หยาบคาย ไม่ เคารพท่าน พูดคำชั่วหยาบกะท่าน จึงจากโลกนี้ ไปสู่เปตโลก. นันทิเสนถามว่า เอาละ เราจะให้ผ่านุ่งแก่ท่าน ขอท่านจง นุ่งผ้านี้แล้วจงมา เราจักนำท่านไปเรือน ท่าน ไปเรือแล้วจักได้ผ้า ข้าวและน้ำ ทั้งจักได้ชม บุตรและลูกสะใภ้ของท่าน. นางเปรตนั้นตอบว่า ผ้านั้นถึงท่านจะให้ที่มือของฉัน ด้วยมือ ของท่าน ก็ย่อมไม่สำเร็จประโยชน์แก่ฉัน ขอ ท่านจงเลี้ยงดูภิกษุทั้งหลายผู้สมบูรณ์ด้วยศีล ปราศจากราคะ เป็นพหูสูต ให้อิ่มหนำด้วยข้าว และน้ำ แล้วอุทิศส่วนกุศลไปให้ฉัน เมื่อท่านทำ อย่างนั้น ฉันจักมีความสุข สำเร็จความปรารถนา ทั้งปวง. เมื่อนันทิเสนอุบาสกรับคำแล้ว ได้ให้ ทานเป็นอันมาก คือ ข้าว น้ำ ของเคี้ยว ผ้า เสนา- สนะ ร่ม ของหอม ดอกไม้ และรองเท้าต่าง ๆ และเลี้ยงดูภิกษุทั้งหลายผู้สมบูรณ์ด้วยศีล ปราศ- จากราคะ เป็นพหูสูตให้อิ่มหยกด้วยข้าวและน้ำ แล้วทิศส่วนกุศลไปให้นางนันทา ข้าว น้ำ และ เครื่องนุ่งห่มอันเป็นวิบาก ย่อมบังเกิดในทันตา นั้นนั่นเอง นี้เป็นผลแห่งทักษิณา ในขณะนั้นนั่น เอง นางเปรตนั้นมีร่างกายบริสุทธิ์สะอาด นุ่งห่ม ผ้าอันดีมีค่ายิ่งกว่าผ้าแคว้นกาสี ประดับด้วย วัตถาภรณ์อันวิจิตร เข้าไปหาสามี.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน