เล่มที่ 48
บทว่า ตยา ความว่า มุนีอื่น คือฤาษีที่ประกอบคุณคือความ เป็นผู...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 462
เนื้อหา
บทว่า ตยา ความว่า มุนีอื่น คือฤาษีที่ประกอบคุณคือความ เป็นผู้รู้เช่นท่าน ไม่มี. อีกอย่างหนึ่ง บทว่า ตยา นี้ เป็นตติยาวิภัตติ ลงในอรรถปัญจมีวิภัตติ คำที่เหลือมีนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล. พระมหาโมคคัลลานเถระ ถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า พระจันทร์มีรอยรูปกระต่ายในเดือน เพ็ญ อันหมู่ดาวแวดล้อม เป็นอธิบดีของดาวทั้งหลาย ย่อมโคจรไปโดยรอบ ฉันใด ทิพยวิมานนี้ก็อุปมา ฉันนั้น ย่อมรุ่งโรจน์ด้วยรัศมีในเทพบุรี เหมือนดวง อาทิตย์กำลังอุทัยฉะนั้น พื้นวิมานน่ารื่นรมย์ใจ วิจิตร ไปด้วยแก้วไพฑูรย์ ทอง แก้วผลึก เงิน เพชร- ตาแมว แก้วมุกดา และแก้วทับทิม ปูลาดด้วยแก้ว ไพฑูรย์ ห้องรโหฐานงาม น่ารื่นรมย์ปราสาทของ ท่านอันบุญกรรมสร้างไว้อย่างดี สระโบกขรณีของ ท่านน่ารื่นรมย์ กว้างขวาง ประดับด้วยแก้วมณี มี น้ำใสสะอาด ลาดด้วยทรายทองดาดาษด้วยปทุมชาติ ต่าง ๆ รายรอบด้วยบัวขาว ยามลมรำเพยก็โชยกลิ่น หอมฟุ้งจรุงใจ สองข้างสระโบกขรณีของท่านนั่น มีพุ่มไม้สร้างไว้อย่างดี ประกอบด้วยไม้ดอกและไม่ ผลทั้งสองอย่าง อัปสรทั้งหลายแต่งองค์ด้วยสรรพา- ภรณ์ ประดับด้วยมาลัยพวงดอกไม้ต่าง ๆ พากันมา บำรุงบำเรอท้าวเทวราชผู้ประทับนั่งเหนือบัลลังก์ (พระแท่น) เท้าทองคำอ่อนนุ่ม ลาดด้วยผ้าโกเชาว์ ต่างก็รื่นรมย์ ท่านทำท้าวเทวราชผู้มีมหิทธิฤทธิ์นั้น ให้บันเทิงดังท้าววสวัตดีเทวราช ท่านพรั่งพร้อมด้วย ความยินดีในการฟ้อนรำ ขับร้อง และประโคมดนตรี รื่นรมย์อยู่ด้วยกลอง สังข์ ตะโพน พิณ และ บัณเฑาะว์ รูป เสียง กลิ่น รส และโผฏฐัพพะ มีอย่างต่าง ๆ อันเป็นทิพย์ของท่านที่ท่านประสงค์ แล้ว น่ารื่นรมย์ใจ.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน