เล่มที่ 48
เพราะบุญนั้น ข้าพเจ้าจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง อย่างนี้ และวรรณะ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 424
เนื้อหา
เพราะบุญนั้น ข้าพเจ้าจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง อย่างนี้ และวรรณะของข้าพเจ้า จึงสว่างไสวไป ทุกทิศ. แม้ในคาถาทั้งหลาย ก็กล่าวมาแล้วทั้งนั้น. พระมหาโมคคัลลานเถระ ได้ถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า วิมานแก้วมณีนี้สูง ๑๒ โยชน์ โดย รอบ มีห้องรโหฐาน ๗๐๐ มีเสาแก้วไพฑูรย์ ปูลาดด้วยเครื่องลาดอันสวยงาม ท่านนั่ง ดื่ม กิน ในวิมานนั้น อนึ่ง พิณทิพย์บรรเลงไพเราะ เทพ- อัปสร ชั้นไตรทศ ๖๔,๐๐๐ ชำนาญศิลป์ ล้วนแต่ผู้ พากันมาฟ้อนรำขับร้องให้บันเทิงใจ ท่านบรรลุเทว- ฤทธิ์ มีอานุภาพมาก ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ ท่านได้ ทำบุญอะไรไว้ เพราะบุญอะไร ท่านจึงมีอานุภาพ รุ่งเรืองอย่างนี้ และวรรณะของท่านจึงสว่างไสวไป ทุกทิศ. เทพบุตรนั้น ถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว ดีใจ ก็พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า ผู้มีจิตเลื่อมใส เมื่อถวายก็ถวายผลมะม่วงใน หมู่ภิกษุผู้ปฏิบัติตรง ย่อมได้ผลอันไพบูลย์ ผู้นั้นแล ไปสู่สวรรค์บันเทิงอยู่ในสวรรค์ชั้นไตรทิพย์ เสวยผล บุญอันไพบูลย์ ข้าแต่ท่านมหามุนี ก็อย่างนั้นเหมือน กัน ข้าพเจ้าได้ถวายผลมะม่วง ๔ ผล. เพราะเหตุนั้นแล มนุษย์ผู้ต้องการความสุข ปรารถนาความสุข อันเป็นทิพย์ หรือปรารถนาความ สวยงามของมนุษย์ ควรถวายผลไม้เป็นนิตย์ทีเดียว.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน