เล่มที่ 48
พระเถระถามว่า จิตรลดาวัน อุทยานอันประเสริฐสูงสุด ของ เหล่าเท...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 422
เนื้อหา
พระเถระถามว่า จิตรลดาวัน อุทยานอันประเสริฐสูงสุด ของ เหล่าเทพชั้นไตรทศ ย่อมส่องรัศมี ฉันใด วิมาน ของท่านนี้ ก็อุปมาฉันนั้น ส่องรัศมีอยู่ในอากาศ. ท่านบรรลุเทวฤทธิ์ มีอานุภาพมาก ครั้งเกิด เป็นมนุษย์ ท่านได้ทำบุญอะไร เพราะบุญอะไร ท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และวรรณะของท่าน จึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทวบุตรได้พยากรณ์สมบัติของตนว่า เทพบุตรนั้นดีใจ ถูกพระโมคคัลลานะถาม แล้ว ก็พยากรณ์ [ตอบ] ปัญหาของกรรมที่มีผล อย่างนี้ว่า ในมนุษยโลก ข้าพเจ้ากับภริยา อยู่ครองเรือน เป็นดุจบ่อน้ำ มีจิตเลื่อมใสแล้ว เมื่อบริจาคข้าวน้ำ ได้ถวายทานอย่างไพบูล โดยเคารพ. เพราะบุญนั้น วรรณะของข้าพเจ้าจึงเป็นเช่นนี้ เพราะบุญนั้น ผลนี้จึงสำเร็จแก่ข้าพเจ้า และโภคะ ทุกอย่างที่น่ารัก จึงเกิดแก่ข้าพเจ้า. ข้าแต่ท่านภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ข้าพเจ้าขอ บอกท่าน ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ ข้าพเจ้าได้ทำบุญใด เพราะบุญนั้น ข้าพเจ้าจึงมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และวรรณะของข้าพเจ้าจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. แม้ในคาถาทั้งหลาย คำที่ไม่เคยกล่าวไว้ไม่มี คือกล่าวมาแล้ว ทั้งนั้น. พระมหาโมคคัลลานเถระ ได้ถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า สวนจิตรลดาวันเป็นวนะประเสริฐสูงสุด ของทวยเทพชั้นไตรทศ ส่องแสงสว่างไสว ฉันใด วิมานของท่านนี้ก็มีอุปมาฉันนั้น ส่องแสงสว่างไสว อยู่ในอากาศ ท่านบรรลุเทวฤทธิ์ มีอานุภาพมาก ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ ท่านได้ทำบุญอะไรไว้ เพราะ บุญอะไร ท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และ วรรณะของท่านจึงสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน