เล่มที่ 48
พระเถระทูลว่า ท่านจงอย่าถึงอาตมาเป็นสรณะเลย อาตมาถึง พระมหาว...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 385
เนื้อหา
พระเถระทูลว่า ท่านจงอย่าถึงอาตมาเป็นสรณะเลย อาตมาถึง พระมหาวีรศากยบุตรใดเป็นสรณะ ท่านจงถึงพระ- มหาวีรศากยบุตรนั้นเป็นสรณะเถิด. พระกุมารตรัสถามว่า ข้าแต่ท่านผู้นิรทุกข์ พระศาสดาของท่านพระ- องค์นั้น ประทับอยู่ในชนบทไหน แม้ข้าพเจ้าก็จักไป เฝ้าพระชินะผู้หาบุคคลเปรียบมิได้. พระเถระทูลว่า พระศาสดาผู้เป็นบุรุษอาชาไนย มีพระสมภพ แต่ราชสกุลพระเจ้าโอกกากราช ในชนบททิศ- ตะวันออก แต่พระองค์เสด็จปรินิพพานเสียแล้ว. ราชโอรสตรัสว่า ข้าแต่ท่านผู้นิรทุกข์ ถ้าพระพุทธเจ้าผู้เป็น ศาสดาของท่านยังดำรงพระชนม์อยู่ ถึงไกลหลาย พันโยชน์ ข้าพเจ้าก็จะไปเฝ้าใกล้ ๆ แต่เพราะ พระศาสดาของท่านเสด็จปรินิพพานเสียแล้ว ข้าพเจ้า ขอถึงพระมหาวีระผู้เสด็จปรินิพพานแล้วเป็นสรณะ ขอถึงพระพุทธเจ้า ทั้งพระธรรมอันยอดเยี่ยม ทั้ง พระสงฆ์ ผู้เป็นสรณะของมนุษย์และเทวดา ว่าเป็น สรณะ. ข้าพเจ้าของดเว้นปาณาติบาตทันที ของดเว้น อทินนาทานในโลก ไม่ดื่มน้ำเมา และไม่กล่าวเท็จ เป็นผู้ยินดีด้วยภริยาของตน. พระเถระถามเทวบุตรว่า พระอาทิตย์มีรัศมีมาก ส่องแสงไปในท้องฟ้า ตามลำดับตลอดทิศ ประการไร ๆ รถใหญ่ของท่านนี้ ก็มีประการอย่างนั้น แผ่แสงไปโดยรอบกว้างร้อย โยชน์ หุ้มด้วยแผ่นทองโดยรอบ คานรถนั้นวิจิตร ด้วยแก้วมุกดาและแก้วมณี มีลายทองและเงินทำด้วย แก้วไพฑูรย์ สร้างไว้อย่างดีสง่างาม งอนรถสร้างด้วย แก้วไพฑูรย์ แอกรถวิจิตรด้วยแก้วทับทิม แม้ม้า ( เทียมรถ) ก็ประดับด้วยทองและเงินสง่างาม วิ่ง เร็วทันใจ ท่านนั้นยืนสง่าอยู่ในรถทอง มีพาหนะ เทียมม้าพันหนึ่ง ดังท้าวสักกะจอมทวยเทพ ดูราท่าน ผู้มียศ อาตมาขอถามท่านผู้ชาญฉลาด ยศอัน โอฬารนี้ท่านได้มาอย่างไร.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน