เล่มที่ 48
ก็แหละครั้นกล่าวอย่างนี้แล้ว ยักษ์สองคนนั้นได้อันตรธานไปในที...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 337
เนื้อหา
ก็แหละครั้นกล่าวอย่างนี้แล้ว ยักษ์สองคนนั้นได้อันตรธานไปในที่ นั้นเอง ฝ่ายนางเรวดีเห็นนิรยบาลสองนายคล้าย ๆ กัน กำลังฉุดคร่านาง เพื่อใส่ในคูถนรกชื่อ สังสวกะ จึงถามถึงนรกนั้นว่า คูถมูตรและของไม่สะอาด เห็นกันได้เฉพาะ หรือหนออุจจาระนี้มีกลิ่นเหม็นหรือมันฟุ้งไปได้หรือ. เมื่อนิรยบาลกล่าวคำนั้นว่า นรกนี้ชื่อสังสวกะ ลึกชั่วร้อยบุรุษ เป็นนรกที่ เจ้าจะต้องหมกไหม้อยู่หลายพันปี นะเรวดี. นางถามถึงกรรมที่เป็นเหตุให้ตนบังเกิดในนรกนั้นว่า ดีฉันทำกรรมชั่วด้วยกายวาจาใจหรือหนอ ดีฉัน ได้นรกสังสรกะ ลึกชั่วร้อยบุรุษ เพราะบาปกรรม อะไร. นิรยบาลบอกกรรมนั้นของเธอว่า เจ้าหลอกลวงสมณะ พราหมณ์ และวณิพก ทั้งหลาย ด้วยมุสาวาท เจ้าทำบาปนั้นไว้ แล้วกล่าวอีกว่า เพราะบาปกรรมนั้น เจ้าจึงได้นรกสังสวกะ ลึกชั่วร้อยบุรุษ เจ้าจะต้องหมกไหม้อยู่ในนรกนั้น หลายพันปี นะเรวดี. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สํสวโก นาม ความว่า ชื่อว่า สังสวกะ เพราะของไม่สะอาดมีคูถและมูตรเป็นต้น หลั่งไหล คือไหลออก ตลอดกาลเป็นนิจ สำหรับเจ้า มิใช่ได้นรกสังสวกะในที่นี้อย่างเดียว เท่านั้น. ลำดับนั้น เพื่อแสดงว่า นางหมกไหม้ในนรกนั้นหลายพันปีมิใช่ น้อยแล้วพ้นขึ้นมาได้ ยังถูกตัดมือเป็นต้นอีก นิรยบาลได้กล่าวถึงเหตุ- การณ์ที่นางจะต้องได้ในนรกนั้นว่า นิรยบาลทั้งหลายตัดมือและเท้าตัดหูและจมูก และยังมีฝูงกามารุมจิกกินเจ้าที่ดิ้นรนอยู่.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน