เล่มที่ 48
ดิฉัน ในชาติก่อนเป็นมนุษย์อยู่ในมนุษยโลก ในหมู่มนุษย์ทั้งหลา...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 173
เนื้อหา
ดิฉัน ในชาติก่อนเป็นมนุษย์อยู่ในมนุษยโลก ในหมู่มนุษย์ทั้งหลาย ได้เป็นสะใภ้ในตระกูล คนกุศีล ในเมื่อเขาไม่มีศรัทธา ตระหนี่ ดีฉันมี ศรัทธาและศีล ยินดีในการแจกตลอดกาล ได้ถวาย ขนมเบื้องแก่ท่านผู้ออกไปบิณฑบาต ดีฉันจึงบอก แก่แม่ผัวว่า สมณะมาถึงที่นี่แล้ว ดีฉันจึงได้ถวาย ขนมเบื้องแก่สมณะนั้นด้วยมือของตน. ด้วยเหตุนี้แหละ แม่ผัวนั้นจึงบริภาษว่า เองเป็น สาวไม่มีใครส่งสอน ไม่ถามฉันเสียก่อนจะถวาย ทานแก่สมณะ แม่ผัวก็โกรธดีฉัน จึงเอาสากทุบดีฉัน ที่จะงอยบ่า ดีฉันไม่สามารถจะมีชีวิตอยู่ได้นาน ครั้น ดีฉันสิ้นชีพ จึงจุติจากที่นั้น มาเถิดเป็นสหายกับ พวกเทวดาชั้นดาวดึงส์. เพราะบุญกรรมนั้น ผิวพรรณของดีฉันจึงเป็น เช่นนั้น และผิวพรรณของดีฉันย่อมสว่างไสวไปทุก ทิศ ดังนี้. ในบทเหล่านั้น บทว่า อสฺสทฺเธสุ โยชนาแก้ว่า ดีฉันมีศรัทธา ถึงพร้อมด้วยศีล ในเมื่อแม่ผัวเป็นต้นไม่มีศรัทธา เพราะไม่มีความเชื่อ ในพระรัตนตรัยและความเชื่อผลของกรรม ตระหนี่ เพราะเป็นผู้มีมัจฉริยะ จัด. บทว่า อปูวํ คือขนมเบื้อง. บทว่า เต เป็นเพียงนิบาต. อธิบายว่า ข้าพเจ้าบอกแก่แม่ผัวเพื่อให้รู้ว่าเอาขนมมาแล้ว และเพื่อให้อนุโมทนา. บทว่า อสฺสา ในบทว่า อิติสฺสา นี้เป็นเพียงนิบาต. บทว่า สมณสฺส ททามหํ ได้แก่ ข้าพเจ้าถวายขนมเบื้องแก่สมณะ โยชนาแก้ว่า แม่ผัวบริภาษว่า เพราะเองไม่เชื่อฟังข้า ฉะนั้น เองเป็นหญิงสาวที่ไม่มี ใครสั่งสอน.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน