เล่มที่ 48
เทพธิดานั้น ได้ถูกพระเถระถามอย่างนี้แล้ว จึงกล่าวคาถา ๔ คาถา...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 148
เนื้อหา
เทพธิดานั้น ได้ถูกพระเถระถามอย่างนี้แล้ว จึงกล่าวคาถา ๔ คาถา อีกว่า ท่านเจ้าขา ดิฉันเป็นหญิงจัณฑาล ถูกท่านผู้ เป็นวีรบุรุษส่งไปถวายบังคมพระบาทยุคลของพระ- โคดม ผู้เป็นพระอรหันต์ มีพระเกียรติยศ ครั้นได้ ถวายบังคมพระยุคลบาทแล้ว จุติจากกำเนิดหญิง จัณฑาลไปเข้าถึงวิมาน อันเพรียบพร้อมด้วยสมบัติ ทั้งปวง ในอุทยานนันทนวัน เทพอัปสรพันหนึ่งพากัน มายืนห้อมล้อม ดีฉันเป็นผู้ประเสริฐเลิศกว่าเทพ- อัปสรเหล่านั้น โดยวรรณะ เกียรติยศ และอายุ ดีฉัน ได้กระทำกรรมอันงามมากมาย มีสติสัมปชัญญะ ท่านเจ้าขา ดิฉันมามนุษยโลกครั้งนี้ ก็เพื่อถวาย นมัสการพระมุนีผู้มีกรุณา เจ้าค่ะ. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า เปสิตา ความว่า หญิงจัณฑาลถูก ท่านผู้เป็นวีรบุรุษส่งไปเพื่อถวายนมัสการด้วยคำเป็นต้นว่า ดูก่อนแม่- จัณฑาล ท่านจงถวายพระยุคลบาทเถิด. บุญที่สำเร็จด้วยการถวายบังคมนั้น ถึงจะน้อยโดยชั่วขณะประเดี๋ยวก็จริง ถึงกระนั้น ก็ชื่อว่ามากเกินที่จะ เปรียบได้ เพราะมีเขต [เขตตสัมปทา] ใหญ่ และมีผลใหญ่ เพราะเหตุ นั้น นางจึงได้กล่าวว่า ปหูตกตกลฺยาณา ดังนี้ อนึ่ง นางหมายถึงความ บริสุทธิ์ของปัญญาและสติ ในขณะความเป็นไปแห่งปีติมีพระพุทธคุณเป็น อารมณ์ จึงได้กล่าวว่า สมฺปชานา ปติสฺสตา ดังนี้. ท่านพระสังคีติ- กาจารย์ ตั้งคาถาไว้อีกว่า เทพธิดาจัณฑาลี ผู้กตัญญูกตเวที ครั้นกล่าว ถ้อยคำนี้แล้ว ไหว้เท้าทั้งสองของท่านพระมหาโมค- คัลลานเถระ องค์พระอรหันต์แล้ว ก็อันตรธานไป ณ ที่นั้นนั่นเองแล.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน