เล่มที่ 47
จบอรรถกถาโปสาลสูตรที่ ๑๔ แห่งอรรถกถาขุ
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: พระสูตร ลำดับที่: 764
เนื้อหา
เมื่อจบเทศนาได้มีผู้บรรลุธรรมเช่นกับครั้งก่อนนั่นแล. จบอรรถกถาโปสาลสูตรที่ ๑๔ แห่งอรรถกถาขุททกนิกาย ชื่อปรมัตถโชติกา โมฆราชปัญหาที่ ๑๕ ว่าด้วยเรื่องมัจจุราชไม่เห็น โมฆราชมาณพทูลถามปัญหาว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ศากยะ ข้าพระองค์ได้ทูลถามปัญหาถึงสองครั้งแล้ว พระองค์ผู้มีพระจักษุ ไม่ทรงพยากรณ์แก่ ข้าพระองค์ แต่ข้าพระองค์ได้สดับมาว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นเทพฤาษี จะทรง พยากรณ์ในครั้งที่สาม (ข้าพระองค์จึงขอทูล ถามว่า) โลกนี้ โลกอื่น พรหมโลกกับทั้ง เทวโลก ข้าพระองค์ย่อมไม่ทราบความเห็น ของพระองค์ผู้โคดม ผู้เรืองยศ ข้าพระองค์ มีความต้องการด้วยปัญหา จึงได้มาเฝ้า พระองค์ ผู้มีปกติเห็นธรรมอันงามอย่างนี้ บุคคลผู้พิจารณาเห็นโลกอย่างไร มัจจุราช จึงจะไม่เห็น. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนโมฆราช ท่านจงเป็นผู้มีสติ ทุกเมื่อ พิจารณาเห็นโลกโดยความเป็นของ ว่างเปล่าเถิด จงถอนความตามเห็นว่าเป็น ตัวตนเสียแล้ว พึงเป็นผู้ข้ามพ้นมัจจุราชได้ ด้วยอาการอย่างนี้ บุคคลผู้พิจารณาเห็นโลก อยู่อย่างนี้ มัจจุราชจึงจะไม่เห็น. จบโมฆราชมาณวกปัญหาที่ ๑๕ อรรถกถาโมฆราชสูตร๑ที่ ๑๕ โมฆราชสูตร มีคำเริ่มต้นว่า ทฺวาหํ สกฺกํ ดังนี้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน