เล่มที่ 47
เมืองอุชเชนี เมืองโคนัทธะ เมือง เวทิสะ เมืองวนนคร เมืองโกสัม...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 709
เนื้อหา
เมืองอุชเชนี เมืองโคนัทธะ เมือง เวทิสะ เมืองวนนคร เมืองโกสัมพี เมือง สาเกต เมืองสาวัตถีอันเป็นเมืองอุดม เมือง เสตัพยะ เมืองกบิลพัสดุ์ เมืองกุสินารามัน- ทิรสถาน (เมืองมันทิระ) เมืองปาวา เมือง โภคนคร เมืองเวสาลี เมืองราชคฤห์ และ ปาสาณกเจดีย์อันเป็นรมณียสถานที่น่า รื่นรมย์ใจ. พราหมณ์มาณพทั้งหลายพากันยินดี ได้รีบด่วนขึ้นสู่เจติยบรรพต เหมือนบุคคลผู้ กระหายน้ำ ยินดีน้ำเย็น เหมือนพ่อค้ายินดี ลาภใหญ่ และเหมือนบุคคลถูกความร้อน แผดเผายินดีร่มเงา ฉะนั้น. ก็ในสมัยนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้า อัน ภิกษุสงฆ์แวดล้อมแล้ว ทรงแสดงธรรมแก่ ภิกษุทั้งหลายอยู่ ประหนึ่งราชสีห์บันลืออยู่ ในป่า ฉะนั้น. อชิตมาณพได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธ- เจ้ามีพระรัศมี เรื่อเรืองเหลืองอ่อน ถึงความ บริบูรณ์ดังดวงจันทร์ในวันเพ็ญ ลำดับนั้น อชิตมาณพได้เห็นพระอวัยวะอันบริบูรณ์ ใน พระกายของพระผู้มีพระภาคเจ้านั้น มีความ ร่าเริง ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ได้ทูล ถามปัญหาด้วยใจว่า ขอพระองค์จงตรัสบอกอ้าง (ชาติ) อายุ โคตร พร้อมทั้งลักษณะ และขอได้ตรัส บอกการถึงความสำเร็จในมนต์ทั้งหลายแห่ง อาจารย์ของข้าพระองค์เถิด พราหมณ์ผู้เป็น อาจารย์ของข้าพระองค์ย่อมบอกมนต์กะศิษย์ มีประมาณเท่าไร พระเจ้าข้า.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน