เล่มที่ 47
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า เดียรถีย์บา
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 664
เนื้อหา
พระพุทธนิมิตตรัสถามว่า ญาณที่ผู้อื่นจะพึงนำไปไม่มีแก่ พราหมณ์ การวินิจฉัยในธรรม คือ ทิฏฐิ ทั้งหลายว่าข้อนี้แหละจริง ดังนี้แล้ว ยึดถือ ไว้ ไม่มีแก่พราหมณ์ เพราะเหตุนั้น พราหมณ์จึงล่วงความวิวาทเสียได้ พราหมณ์ นั้นย่อมไม่เห็นธรรมอื่น โดยความเป็นธรรม ประเสริฐเลย. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า เดียรถีย์บางพวกกล่าวอยู่ว่า เรารู้ เราเห็น สิ่งที่เรารู้ เราเห็นนี้ เป็นอย่างนั้นแล ดังนี้ จึงเชื่อความบริสุทธิ์ด้วยทิฏฐิ ถ้าว่า เดียรถีย์ได้เห็นแล้วไซร้ ประโยชน์อะไรเล่า ด้วยความเห็นนั้นแก่ตน เพราะว่าเดียรถีย์ ทั้งหลาย ก้าวล่วงอริยมรรคเสียแล้วย่อม กล่าวความบริสุทธิ์ด้วยธรรมอย่างอื่น. พระพุทธนิมิตตรัสถามว่า นรชนเมื่อเห็นย่อมเห็นนามรูป และ ครั้นเห็นแล้ว จักรู้ทั่วถึงนามรูปเหล่านั้นที เดียวโดยความเป็นของเที่ยง หรือโดยความ เป็นสุข นรชนนั้น จะเห็นนามรูปมากหรือ น้อยโดยความเป็นของเที่ยงและเป็นสุข ก็ จริง ถึงกระนั้น ผู้ฉลาดทั้งหลาย ย่อมไม่ กล่าวความบริสุทธิ์ด้วยความเห็นนั้นเลย. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ชนผู้ทำทิฏฐิที่ตนกำหนดไว้ในเบื้อง หน้า มีปกติกล่าวตามความมั่นใจ ไม่ใช่ เป็นผู้อันบุคคลอื่นพึงจะแนะนำได้ง่ายเลย ผู้ นั้นอาศัยครูคนใดแล้ว ก็เป็นผู้กล่าวความ ดีงามในครูคนนั้น ผู้นั้นเป็นผู้กล่าวความ บริสุทธิ์ ได้เห็นความถ่องแท้ในทิฏฐิของตน.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน