เล่มที่ 47
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ผู้ใดปราศจากตัณหาก่อนแต่สรีระ แ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 639
เนื้อหา
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ผู้ใดปราศจากตัณหาก่อนแต่สรีระ แตก เป็นผู้ไม่อาศัย กาลเบื้องต้น (อดีต) และเบื้องปลาย (อนาคต) อันใคร ๆ จะพึง นับว่า เป็นผู้ยินดีแล้ว ในกาลท่ามกลาง (ปัจจุบัน) ไม่ได้ ความมุ่งหวังของผู้นั้นย่อม ไม่มี เรากล่าวผู้นั้นว่าเป็นผู้สงบ. ผู้ใดไม่โกรธ ไม่สะดุ้ง ไม่โอ้อวด ไม่คะนอง พูดด้วยปัญญา ไม่ฟุ้งซ่าน ผู้ นั้นแล เป็นมุนีผู้สำรวมแล้วด้วยวาจา. ผู้ใดไม่ทะเยอทะยานในสิ่งที่ยังไม่ มาถึง ไม่เศร้าโศกถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้ว เป็น ผู้มีปกติเห็นความสงัดในผัสสะ อันใคร ๆ จะนำไปในทิฏฐิทั้งหลายไม่ได้เลย ผู้ใด ปราศจากกิเลส ไม่หลอกลวง มีปกติไม่ ทะเยอทะยาน ไม่ตระหนี่ ไม่คะนอง ไม่ เป็นที่เกลียดชัง ไม่ประกอบในคำส่อเสียด. เว้นจากความเชยชมในกามคุณอัน เป็นวัตถุน่ายินดี ทั้งไม่ประกอบในการดู หมิ่น เป็นผู้ละเอียดอ่อน มีปฏิภาณ ไม่ เชื่อต่อใคร ๆ ไม่กำหนัดยินดี ไม่ศึกษา เพราะใคร่ลาภ ไม่โกรธเคืองในเพราะความ ไม่มีลาภ และเป็นผู้ไม่พิโรธ ไม่ยินดีใน รสด้วยตัณหา เป็นผู้วางเฉย มีสติทุกเมื่อ ไม่สำคัญตัว ว่าเสมอเขา ว่าวิเศษกว่าเขา ว่าเลวกว่าเขาในโลก กิเลสอันฟูขึ้นทั้งหลาย ของผู้นั้น ย่อมไม่มี. ตัณหานิสัยและทิฏฐินิสสัยของผู้ ใดไม่มี ผู้นั้นรู้ธรรมแล้ว เป็นผู้อันตัณหา และทิฏฐิไม่อาศัยแล้ว ความทะยานอยาก เพื่อความมี หรือเพื่อความไม่มีของผู้ใดไม่มี เรากล่าวผู้นั้น ผู้ไม่มีความห่วงใยในกามทั้ง หลายว่า เป็นผู้สงบกิเลส เครื่องร้อยรัดทั้ง หลายของผู้ใดไม่มี ผู้นั้นข้ามตัณหาได้แล้ว.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน