เล่มที่ 47
ดูก่อนท่านผู้องอาจ บุคคลเจ้าทิฏฐิ เป็นปฏิปักษ์ของท่านนั้น มี...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 620
เนื้อหา
ดูก่อนท่านผู้องอาจ บุคคลเจ้าทิฏฐิ เป็นปฏิปักษ์ของท่านนั้น มีอยู่ ณ ที่ใด ท่าน จงไป ณ ทีนั้นเถิด กิเลสชาติเพื่อการรบนี้ ไม่มีในกาลก่อนเลย (กิเลสชาตินั้นเราผู้ ตถาคตละเสียแล้ว ณ ควงแห่งไม้โพธินั้นแล) สมณพราหมณ์เหล่าใดถือรั้นทิฏฐิ แล้ว ย่อมวิวาทกันและย่อมกล่าวว่า สิ่งนี้ เท่านั้นจริง ท่านผู้กระทำควานเป็นข้าศึกใน วาทะ (ถ้อยคำ) ที่เกิดขึ้น จงกล่าวทุ่มเถียง กะสมณพราหมณ์เหล่านั้นเถิด พราหมณ์ เหล่านั้นไม่มีในที่นี้เลย. ส่วนพระอรหันตขีณาสพทั้งหลาย กำจัดเสนา คือกิเลสให้พินาศแล้ว ไม่กระ ทำความเห็นให้ผิดไปจากความเห็น เที่ยว ไปอยู่ ดูก่อนปสูระ ท่านจะได้สู่รบโต้ตอบ อะไร ในพระอรหันต์ผู้ไม่มีความยึดถือว่า สิ่งนี้ประเสริฐในโลกนี้. ถ้าท่านคิดถึงทิฏฐิทั้งหลายอยู่ด้วยใจ ถึงความตรึกไปต่าง ๆ คือเอาความเป็นคู่แข่ง กับพระพุทธเจ้า ผู้กำจัดกิเลสได้แล้วไซร้ ท่านจะสามารถเพื่อถือเอาความเป็นคู่แข่งให้ สำเร็จไม่ได้เลย. ปสูรสูตร มีคำเริ่มต้นว่า อิเธว สทฺธี สมณพราหมณ์ผู้ประกอบ ด้วยทิฏฐิ ย่อมกล่าวว่า ความบริสุทธิ์มีอยู่ในธรรมนี้เท่านั้น ดังนี้. พระสูตรนี้มีการเกิดขึ้นอย่างไร ? มีเรื่องเล่าว่า เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ กรุงสาวัตถี ปริพาชกชื่อว่า ปสูระ เป็นผู้มีวาทะจัดจ้าน เขาพูดว่า ในชมพูทวีปทั้งสิ้นเรา เป็นผู้เลิศด้วยวาทะ เพราะฉะนั้นต้นชมพูปรากฏแก่ชมพูทวีปฉันใด แม้เราก็ ควรเป็นฉันนั้น จึงเอากิ่งชมพูทำเป็นธง ทำให้ผู้โต้วาทะครั่นคร้ามไปทั่วชมพู ทวีป เขาเดินทางมาถึงกรุงสาวัตถีโดยลำดับ ก่อกองทรายไว้ที่ประตูเมือง ปัก กิ่งชมพูไว้ที่กองทรายนั้น กล่าวว่าผู้ใดสามารถโต้วาทะกับเรา ผู้นั้นจงหักกิ่ง ไม้นี้แล้วเข้าเมืองไป. มหาชนได้ยืนล้อมที่นั้น.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน