เล่มที่ 47
กหาศาสดาดีและเลว ส่วนพระขีณาสพผู้มีปัญญาเสมอด้วยแผ่นดิน ผู้ม...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 594
เนื้อหา
สัตว์ผู้ข้องอยู่ในกามสัญญา สมา- ทานวัตรเองแล้วไปเลือกหาศาสดาดีและเลว ส่วนพระขีณาสพผู้มีปัญญาเสมอด้วยแผ่นดิน ผู้มีความรู้แจ้ง ตรัสรู้ธรรมด้วยเวทคือมรรค ญาณ ย่อมไม่ไปเลือกหาศาสดาดีและเลว. พระขีณาสพนั้นครอบงำมาร และ เสนาในธรรมทั้งปวง คืออารมณ์อย่างใด อย่างหนึ่งที่ได้เห็น ได้ฟัง หรือได้ทราบ ใคร ๆ จะพึงกำหนดพระขีณาสพผู้บริสุทธิ์ ผู้เห็นความบริสุทธิ์ เป็นผู้มีหลังคาคือกิเลส อันเปิดแล้ว ผู้เที่ยวไปอยู่ ด้วยการกำหนด ด้วยตัณหาและทิฏฐิอะไรในโลกนี้. พระขีณาสพทั้งหลาย ย่อมไม่กำหนด ด้วยตัณหาหรือด้วยทิฏฐิ ย่อมไม่กระทำ ตัณหาและทิฏฐิไว้ในเบื้องหน้า พระขีณาสพ เหล่านั้นย่อมไม่กล่าวว่า ความบริสุทธิ์มีที่สุด ด้วยอกิริยทิฏฐิและสัสสตทิฏฐิ ท่านสละ คันถะกิเลสเครื่องร้อยรัดอันเนื่องอยู่ในจิต สันดานได้แล้ว ย่อมไม่กระทำความหวังใน โลกไหนๆ พราหมณ์ผู้ล่วงแดนกิเลสได้ ไม่มี ความยึดถือวัตถุหรืออารมณ์อะไร เพราะ ได้รู้หรือเพราะได้เป็นเป็นผู้ไม่มีความยินดี ด้วยราคะ เป็นผู้ปราศจากราคะไม่กำหนัด แล้ว พราหมณ์นั้น ไม่มีความยึดถือวัตถุและ อารมณ์อะไร ๆ ว่า สิ่งนี้เป็นของยิ่งในโลกนี้ ฉะนี้แล. สุทธัฏฐกสูตร มีคำเริ่มต้นว่า ปสฺสามิ สุทฺธํ เราเห็นบุคคลผู้ บริสุทธิ์ดังนี้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน