เล่มที่ 47
ความดับแต่งเบญจขันธ์ พระอริย- เจ้าทั้งหลายเห็นว่าเป็นสุข ควา...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 559
เนื้อหา
ความดับแต่งเบญจขันธ์ พระอริย- เจ้าทั้งหลายเห็นว่าเป็นสุข ความเห็นขัดแย้ง กันกับโลกทั้งปวงนี้ย่อมมีแก่บัณฑิตทั้งหลาย ผู้เห็นอยู่. ชนเหล่าอื่นกล่าววัตถุกามใดโดย ความเป็นสุข พระอริยเจ้าทั้งหลายกล่าววัตถุ กามนั้นโดยความเป็นทุกข์. ชนเหล่าอื่นกล่าวนิพพานใดโดย ความเป็นทุกข์ พระอริยเจ้าทั้งหลายผู้รู้แจ้ง กล่าวนิพพานนั้นโดยความเป็นสุข ท่านจง พิจารณาธรรมที่รู้ได้ยากที่ชนพาลทั้งหลาย ไม่รู้แจ้ง พากันลุ่มหลงอยู่ในโลกนี้. ความมืดตื้อย่อมมีแก่ชนพาลทั้งหลาย ผู้ถูกอวิชชาหุ้มห่อแล้ว ผู้ไม่เห็นอยู่ ส่วน นิพพาน เป็นธรรมชาติเปิดเผยแก่สัตบุรุษ ผู้เห็นอยู่ เหมือนอย่างแสงสว่าง ฉะนั้น. ชนทั้งหลายเป็นผู้ค้นคว้า ไม่ฉลาด ต่อธรรม ย่อมไม่รู้แจ้งนิพพานที่มีอยู่ในที่ ใกล้. ชนทั้งหลายผู้ถูกภวราคะครองงำ แล้ว แล่นไปตามกระแสภวตัณหา ผู้เข้าถึง วัฏฏะอันเป็นบ่วงแห่งมารเนือง ๆ ไม่ตรัสรู้ ธรรมนี้ได้โดยง่าย นอกจากพระอริยเจ้าทั้งหลาย ใคร หนอ ย่อมควรจะรู้บท คือ นิพพานที่พระ- อริยเจ้าทั้งหลายตรัสรู้ดีแล้ว พระอริยเจ้า ทั้งหลายเป็นผู้ไม่มีอาสวะเพราะรู้โดยชอบ ย่อมปรินิพพาน. พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ตรัสไวยากรณภาษิตนี้จบลงแล้ว ภิกษุเหล่านั้นมีใจชื่นชมยินดีภาษิตของพระผู้มีพระภาคเจ้า ก็และเมื่อพระผู้มี- พระภาคเจ้าตรัสไวยากรณภาษิตนี้อยู่ จิตของภิกษุประมาณ ๖๐ รูป หลุดพ้น แล้วจากอาสวะทั้งหลาย เพราะไม่ถือมั่น ดังนี้แล.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน