เล่มที่ 47
พระองค์เป็นผู้ถึงที่สุด ถึงฝั่งแห่ง ทุกข์ เป็นพระอรหันต์ (ผู...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 395
เนื้อหา
พระองค์เป็นผู้ถึงที่สุด ถึงฝั่งแห่ง ทุกข์ เป็นพระอรหันต์ (ผู้ตรัสรู้เองโดยชอบ) ทรงสำคัญพระองค์ว่า ผู้มีอาสวะสิ้นแล้ว มี ความรุ่งเรือง มีความรู้ พระปัญญามาก ทรงช่วยข้าพระองค์ ผู้กระทำที่สุดทุกข์ให้ ข้ามได้แล้ว. เพราะพระองค์ได้ทรงทราบข้อที่ข้า พระองค์สงสัยแล้ว ทรงช่วยให้ข้าพระองค์ ข้ามพ้นความสงสัย ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นมุนี ผู้ทรงบรรลุธรรมที่ควรบรรลุในทางแห่งมุนี ไม่มีกิเลสดุจหลักตอ ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ พระอาทิตย์ ข้าพระองค์ขอนอบน้อมแด่ พระองค์. พระองค์เป็นผู้สงบดีแล้ว พระองค์ พระจักษุ ทรงพยากรณ์ความสงสัยของ ข้าพระองค์ที่ได้มีแล้วในกาลก่อนแก่ข้า พระองค์ พระองค์เป็นมุนีผู้ตรัสรู้เองแน่แท้ พระองค์ไม่มีนิวรณ์ อนึ่ง อุปายาสทั้งหมด พระองค์ทรงกำจัดเสียแล้ว ถอนขึ้นได้แล้ว พระองค์เป็นผู้เยือกเย็น เป็นผู้ถึงการฝึกตน มีพระปัญญาเครื่องจำทรง มีความบากบั่น เป็นนิตย์ในสัจจะ. เทวดาทั้งปวง ทั้งสองพวก (คือ อากาสัฏฐเทวดา และภุมมัฏฐเทวดา) ที่ อาศัยอยู่ในนารทบรรพตย่อมชื่นชม ต่อ พระองค์ผู้ประเสริฐยิ่ง ผู้มีความเพียรใหญ่ แสดงธรรมเทศนา. ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ข้าพระองค์ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ข้าแต่ พระองค์ผู้เป็นบุรุษอันสูงสุด ข้าพระองค์ขอ นอบน้อมแด่พระองค์ บุคคลผู้เปรียบเสมอ พระองค์ไม่มีในโลก พร้อมทั้งเทวโลก.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน