เล่มที่ 47
พระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า ข้าพระองค์ขอถามพระโคดม ทรงรู้ถ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 374
เนื้อหา
ครั้งนั้นแล มาฆมาณพได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า ข้าพระองค์ขอถามพระโคดม ทรงรู้ถ้อยคำ ผู้ทรงผ้ากาสายะ ไม่ยึดถือ อะไรเที่ยวไป ผู้ใดเป็นคฤหัสถ์ ควรแก่การ ขอ เป็นทานบดี มีความต้องการบุญ มุ่งบุญ ให้ข้าวน้ำ บูชาแก่ชนเหล่าอื่นในโลกนี้ การ บูชาของผู้บูชาอยู่อย่างนี้ จะพึงบริสุทธิ์ได้ อย่างไร. พระ: (ดูก่อนมาฆมาณพ) ผู้ใดเป็น คฤหัสถ์ ควรแก่การขอ เป็นทานบดี มีความ ต้องการบุญ มุ่งบุญ ให้ข้าวน้ำบูชาแก่ชน เหล่าอื่นในโลกนี้ ผู้เช่นนั้น พึงให้ทักขิไณย- บุคคลขึ้นดีได้. ม. ผู้ใดเป็นคฤหัสถ์ ควรแก่การขอ เป็นทานบดี มีความต้องการบุญ มุ่งบุญ ให้ข้าวน้ำบูชาแก่ตนเหล่าอื่นในโลกนี้ ข้าแต่ พระผู้มีพระภาคเจ้า ขอพระองค์ทรงบอก ทักขิไณยบุคคลแก่ข้าพระองค์เถิด. พระ: ชนเหล่าใดแลไม่เกี่ยวข้อง หา เครื่องกังวลมิได้ สำเร็จกิจแล้ว มีจิตคุ้ม- ครองแล้ว เที่ยวไปในโลก พราหมณ์ผู้มุ่งบุญ พึงหลั่งไทยธรรม บูชาในชนเหล่านั้น ตามกาล. ชนเหล่าใดตัดกิเลสเครื่องผูกพันคือ สังโยชน์ได้ทั้งหมด ฝึกตนแล้ว เป็นผู้พ้น เด็ดขาด ไม่มีทุกข์ ไม่มีความหวัง พราหมณ์ ผู้มุ่งบุญ พึงหลั่งไทยธรรม บูชาในชน เหล่านั้นตามกาล. ชนเหล่าใดพ้นเด็ดขาดจากสังโยชน์ ทั้งหมด ฝึกตนแล้ว เป็นผู้หลุดพ้นแล้ว ไม่มีทุกข์ ไม่มีความหวัง พราหมณ์พึงหลั่ง ไทยธรรม บูชาในชนเหล่านั้นตามกาล.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน