เล่มที่ 47
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสตอบสุนทริกภารทวาชพราหมณ์ ด้วยพระคาถ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 352
เนื้อหา
ลำดับนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสตอบสุนทริกภารทวาชพราหมณ์ ด้วยพระคาถาว่า ๑. อรรถกถาเป็น ปูรฬาสสตร. เราไม่ใช่พราหมณ์ ไม่ใช่ ราชโอรส ไม่ใช่แพศย์หรือใคร ๆ เรา กำหนดรู้โคตรของปุถุชนแล้ว ไม่มีความ- กังวล เที่ยวไปด้วยปัญญาใน เรานุ่งห่ม (ไตรจีวร) สังฆาฏิ ไม่มีเรือน ปลงผมแล้ว มีตนดับความเร่าร้อนแล้ว ไม่คลุกคลีกับด้วย มนุษย์ (มาณพ) ทั้งหลายในโลกนี้ เที่ยว ไปอยู่ ท่านถามถึงปัญหาเกี่ยวด้วยโคตรอัน ไม่สมควรกะเรา. ดูก่อนพราหมณ์ผู้เจริญพวกพราหมณ์ ย่อมถามกับพวกพราหมณ์ด้วยกันว่าท่านเป็น พราหมณ์หรือหนอ ถ้าว่าท่านกล่าวว่าเรา เป็นพราหมณ์ แต่ท่านกล่าวกะเราผู้มิใช่ พราหมณ์ เพราะเหตุนั้น เราขอถามสาวิตรี ซึ่งมีบท ๓ มีอักขระ ๒๔ กะท่าน. พราหมณ์ทูลถามว่า พวกฤๅษี มนุษย์ กษัตริย์ และ พราหมณ์เป็นอันมากในโลกนี้ อาศัยอะไร ได้กำหนดยัญแก่เทวดาทั้งหลาย. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า เราขอบอกว่าผู้ถึงที่สุดทุกข์ ถึงที่สุด เวท จะพึงได้เครื่องบูชา ในเมื่ออาหาร อย่างใดอย่างหนึ่ง ผู้ใดเข้าไปตั้งไว้ในกาล แห่งยัญ ยัญกรรมของผู้นั้นพึงสำเร็จ. พราหมณ์ทูลว่า การบูชาของข้าพเจ้านั้น พึงสำเร็จ เป็นแน่แท้ เพราะข้าพเจ้าได้พบบุคคลผู้ถึง เวทเช่นนั้น อันที่จริง คนอื่นย่อมได้บริโภค เครื่องบูชา เพราะไม่ได้พบบุคคลผู้เช่นท่าน.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน