เล่มที่ 47
ข้าแต่พระองค์ผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีความ เพียรไม่ทราม พระองค์ทร...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 259
เนื้อหา
ข้าแต่พระองค์ผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีความ เพียรไม่ทราม พระองค์ทรงรู้แจ้งอริยธรรม อันประเสริฐยิ่ง ทรงทราบอยู่ซึ่งไญยธรรม ทั้งปวง อย่าได้ทรงทำข้าพระองค์ให้หลงเลย ข้าพระองค์หวังจะได้สดับพระดำรัสของ พระองค์อยู่ เหมือนบุรุษผู้ร้อนแล้วเพราะ ความร้อนในฤดูร้อน หวังจะได้น้ำ ฉะนั้น. ขอพระองค์จงยังสัททายตนะ คือ สุตะให้ตกเถิด ภิกษุชื่อนิโครธกัปปะได้ ประพฤติพรหมจรรย์ ตามความปรารถนา พรหมจรรย์อะไร ๆ ของท่านไม่เปล่า นิพ- พานแล้ว อนุปาทิเสสนิพพานธาตุหรือ หรือว่าเป็นผู้พ้นวิเศษแล้วยังมีอุปาทานเหลือ อยู่ ข้าพระองค์ทั้งหลายจะขอฟังความข้อ นั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสด้วยพระคาถาว่า ภิกษุชื่อนิโครธกัปปะ ได้ตัดตัณหา ในนามรูปนี้ ที่เป็นพระแสแห่งกัณหมาร อันนอนเนื่องแล้วสิ้นกาลนาน เธอได้ข้าม พ้นชาติและมรณะไม่มีส่วนเหลือ ปรินิพ- พานแล้วด้วยอนุปาทิเสสนิพพานธาตุ พระ- ผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ประเสริฐสุดด้วยอินทรีย์ ๕ เป็นต้น ได้ตรัสอย่างนี้. ท่านพระวังคีสะกราบทูลว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าพระ- องค์นี้ได้ฟังแล้ว ย่อมเลื่อมใสพระดำรัสของ พระองค์ ได้ยินว่า ข้าพระองค์ได้ทูลถาม ถึงพรหมจรรย์อันไม่เปล่า พระองค์ผู้เป็น พราหมณ์ไม่ล่วง ข้าพระองค์ผู้สาวกของ พระพุทธเจ้า เป็นผู้มีปรกติกล่าวอย่างใด กระทำอย่างนั้น ได้ตัดข่ายอันมั่นคงนั้น ๆ ของมัจจุราชผู้มีมายาขาดแล้ว.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน