เล่มที่ 47
พระ: เราไม่เห็นบุคคลในโลกพร้อมทั้งเทวโลก มารโลก พรหมโลก ในหม...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 171
เนื้อหา
พระ: เราไม่เห็นบุคคลในโลกพร้อมทั้งเทวโลก มารโลก พรหมโลก ในหมู่สัตว์พร้อมทั้งสมณพราหมณ์ เทวดาและมนุษย์ ผู้ซึ่งจะควักดวงจิตของ เราออกโยนทิ้ง หรือจะฉีกหทัยของเราเสีย หรือจะจับที่เท้าทั้งสองแล้วขว้าง ไปในแม่น้ำคงคาฝั่งโน้น ผู้มีอายุ ก็แลท่านปรารถนาจะถามปัญหาข้อใด ก็จง ถามเถิด. ลำดับนั้นแล สูจิโลมยักษ์ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า ราคะและโทสะมีอะไรเป็น เหตุเกิด ความไม่ยินดี ความยินดี ขนลุก ขนพอง เกิดแต่อะไร วิตกทั้งหลายเกิดแต่ อะไร แล้วจึงปล่อยลงไปหาใจที่เป็นกุศล เหมือนพวกเด็กน้อยเอาด้ายผูกตีนกาแล้ว ปล่อยลงไป ฉะนั้น. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบด้วยพระคาถาว่า ราคะและโทสะมีอัตภาพเป็นเหตุเกิด ความไม่ยินดี ความยินดี ขนลุกขนพอง เกิดแต่อัตภาพนี้ วิตกทั้งหลายเกิดแต่อัตภาพ นี้ แล้วปล่อยลงไปหาใจที่เป็นกุศล เหมือน พวกเด็กน้อยเอาด้ายผูกตีนกา แล้วปล่อยลง ไปฉะนั้น. กิเลสทั้งหลายมีราคะเป็นต้น เกิดแต่ ความเยื่อใย เกิดในตน เหมือนย่านไทรเกิด แต่ต้นไทร ฉะนั้น กิเลสเป็นอันมาก ซ่าน ไปแล้วในกามทั้งหลาย เหมือนเถาย่านทราย รึงรัดไปแล้วในป่า. สัตว์เหล่าใด ย่อมรู้ชัดซึ่งหมู่กิเลส นั้นว่ามีกิเลสใดเป็นเหตุ สัตว์เหล่านั้นย่อม บรรเทาซึ่งหมู่กิเลสนั้นได้ ท่านจงฟังเถิด ยักษ์ สัตว์เหล่าใดย่อมบรรเทาซึ่งหมู่กิเลสได้ สัตว์เหล่านั้นย่อมข้ามพ้นซึ่งโอฆะอันข้ามได้ โดยยาก ที่ยังไม่เคยข้ามแล้ว เพื่อความ ไม่เกิดอีก.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน