เล่มที่ 47
และว่า บุคคลที่ชอบนอนหลับกลางวัน ขี้- เกียจลุกขึ้นกลางคืน เม...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 144
เนื้อหา
และว่า บุคคลที่ชอบนอนหลับกลางวัน ขี้- เกียจลุกขึ้นกลางคืน เมาเป็นนิตย์ เป็นนัก- เลง ไม่อาจจะอยู่ครองเรือนให้ดีได้ ประโยชน์ ทั้งหลายย่อมล่วงเลยบุรุษผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างเลสว่า เวลานี้หนาวนัก เวลานี้ร้อน นัก เวลานี้เย็นเสียแล้ว ดังนี้เป็นต้น. ส่วนผู้ใดไม่สำคัญความหนาวเเละ ความร้อนยิ่งไปกว่าหญ้า กระทำกิจของบุรุษ อยู่ ผู้นั้นย่อมไม่เสื่อมจากความสุขดังนี้. และว่า เมื่อบุคคลรวบรวมโภคะทั้งหลายอยู่ เหมือนภมรผนวกอยู่ซึ่งรังฉะนั้น โภคะทั้ง หลายย่อมถึงการสั่งสม ดุจจอมปลวก อัน ตัวปลวกก่อขึ้นฉะนั้น ดังนี้. ด้วยพระคาถาแม้นี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสมงคล ๔ ประการนี้ คือ การบำรุงมารดา ๑ การบำรุงบิดา ๑ การสงเคราะห์บุตรและภรรยา ๑ การงานทั้งหลายที่ไม่อากูล ๑ อีกอย่างหนึ่ง คาถานี้มี ๕ มงคลเพราะแยกการสงเคราะห์บุตรและ ภรรยาออกเป็น ๒. อีกอย่างหนึ่งมี ๓ มงคล เพราะรวมการบำรุงมารดาบิดา เป็นข้อเดียวเท่านั้น ก็ความที่แห่งมงคลเหล่านั้นเป็นมงคล ข้าพเจ้าได้อธิบาย ให้แจ่มแจ้งแล้วในมงคลนั้น ๆ นั่นแล. จบการพรรณหาเนื้อความแห่งพระคาถานี้ว่า มาตาปิตุอุปฏฺานํ เป็นต้น (มี ๔ มงคล) บัดนี้ บัณฑิตพึงทราบวินิจฉัยในคาถานี้ว่า ทานญฺจ ดังนี้ เป็นต้น ดังต่อไปนี้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน