เล่มที่ 43
บาทพระคาถาว่า สลาภํ นาติมญฺติ ความว่า ภิกษุแม้เป็นผู้มี ลาภ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 282
เนื้อหา
บาทพระคาถาว่า สลาภํ นาติมญฺติ ความว่า ภิกษุแม้เป็นผู้มี ลาภน้อย เมื่อเที่ยวไปตามลำดับตรอกโดยลำดับแห่งตระกูลสูงและต่ำ ชื่อว่า ไม่ดูแคลนลาภของตน. บทว่า ตํ เว เป็นต้น ความว่า เทพดาทั้งหลายย่อมสรรเสริญ คือ ชมเชย ภิกษุนั้น คือผู้เห็นปานนั้น ผู้ชื่อว่ามีอาชีวะหมดจด เพราะความ เป็นผู้มีชีวิตเป็นสาระ ชื่อว่าผู้ไม่เกียจคร้าน เพราะความเป็นผู้ไม่ย่อท้อ ด้วยอาศัยกำลังแข้งเลี้ยงชีพ. ในกาลจบเทศนา ชนเป็นอันมากบรรลุอริยผลทั้งหลาย มีโสดา- ปัตติผลเป็นต้น ดังนี้แล. เรื่องภิกษุคบภิกษุผู้เป็นฝักฝ่ายผิดรูปใดรูปหนึ่ง จบ. ๖. เรื่องปัญจัคคทายกพราหมณ์ [๒๕๗] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพราหมณ์ชื่อ ปัญจัคคทายก ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า " สพฺพโส นามรูปสฺมึ" เป็นต้น. เหตุที่พราหมณ์ได้ชื่อว่าปัญจัคคทายก ดังได้สดับมา พราหมณ์นั้นย่อมถวายทานชื่อเขตตัคคะ ๑ ในเวลา แห่งนาข้าวกล้าอันตนเก็บเกี่ยวเสร็จแล้วนั่นแล, ในเวลาขนข้าวลาน ก็ ถวายชื่อขลัคคคะ, ๒ ในเวลานวด ก็ถวายทานชื่อขลภัณฑัคคะ, ๓ ในเวลาเอา ข้าวสารลงในหม้อ ก็ถวายทานชื่ออุกขลิกัคคะ, ๔ ในเวลาที่ตนคดข้าวใส่ ภาชนะ ก็ถวายทานชื่อปาฏิคคะ, ๕ พราหมณ์ย่อมถวายทานอันเลิศทั้ง ๕ อย่างนี้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน