เล่มที่ 43
ส่วนที่ 214
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 214
เนื้อหา
พระราชา. ให้พูดเถิด พระเจ้าข้า. ลำดับนั้น พระศาสดาตรัสถามปลาว่า " เจ้าชื่อกปิละหรือ ? " ปลา. พระเจ้าข้า ข้าพระองค์ชื่อกปิละ. ปลา. มาจากอเวจีมหานรก พระเจ้าข้า. พระศาสดา. พระโสธนะพี่ชายใหญ่ของเจ้าไปไหน ? ปลา. ปรินิพพานแล้ว พระเจ้าข้า. พระศาสดา. ก็นางสาธนีมารดาของเจ้าเล่าไปไหน ? พระศาสดา. นางตาปนาน้องสาวของเจ้าไปไหน ? พระศาสดา. บัดนี้เจ้าจักไปที่ไหน ? ปลาชื่อกปิละกราบทูลว่า " จักไปสู่อเวจีมหานรกดังเดิม พระเจ้าข้า " ดังนี้แล้ว อันความเดือดร้อนครอบงำแล้ว เอาศีรษะฟาดเรือ ทำกาละ ในทันทีนั่นเอง เกิดในนรกแล้ว. มหาชนได้สลดใจมีโลมชาติชูชันแล้ว. พระศาสดาตรัสกปิลสูตร ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงตรวจดูวาระจิตของบริษัทผู้ประชุม กันในขณะนั้น เพื่อจะทรงแสดงธรรมให้สมควรแก่ขณะนั้น จึงตรัส กปิลสูตรในสุตตนิบาต ๑ ว่า " นักปราชญ์ทั้งหลาย ได้กล่าวการประพฤติ ธรรม ๑ การประพฤติพรหมจรรย์ ๑ นั่น ว่าเป็นแก้วอันสูงสุด" ดังนี้ เป็นต้นแล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า:- มนุชสฺส ปมตฺตจาริโน ตณฺห วฑฺฒติ มาลุวา วิย โส ปลวตี หุราหุรํ ผลมิจฺฉํว วนสฺมึ วานโร. ยํ เอสา สหตี ชมฺมี ตณฺหา โลเก วิสตฺติกา โสกา ตสฺส ปวฑฺฒนฺติ อภิวฑฺฒํว พีรณํ.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน