เล่มที่ 43
ส่วนที่ 148
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 148
เนื้อหา
๖. กรรมชั่ว ไม่ทำเสียเลยดีกว่า (เพราะ) กรรมชั่วย่อมเผาผลาญในภายหลัง ส่วนบุคคลทำ กรรมใดแล้ว ไม่ตามเดือดร้อน กรรมนั้นเป็นกรรมดี อันบุคคลทำแล้วดีกว่า. ๗. ท่านทั้งหลายควรรักษาตน เหมือนกับพวก มนุษย์ป้องกันปัจจันตนคร ทั้งภายในและภายนอก ฉะนั้น. ขณะอย่าได้ล่วงท่านทั้งหลายเสีย เพราะว่า ชนทั้งหลายผู้ล่วงเสียงขณะ เป็นผู้เบียดเสียดกัน ในนรก เศร้าโศกอยู่. ๘. สัตว์ทั้งหลาย ย่อมละอายเพราะสิ่งอันไม่ ควรละอาย ไม่ละอายเพราะสิ่งอันควรละอาย สมา- ทานมิจฉาทิฏฐิ ย่อมถึงทุคติ. สัตว์ทั้งหลายย่อม ละอายเพราะสิ่งอันควรละอาย สมาทานมิจฉาทิฏฐิ ย่อมถึงทุคติ สัตว์ทั้งหลายมีปกติเห็นในสิ่งอันไม่ควร กลัวว่าควรกลัว และมีปกติเห็นในสิ่งอันควรกลัวว่าไม่ ควรกลัว สมาทานมิจฉาทิฏฐิ ย่อมเข้าถึงทุคติ. ๙. สัตว์ทั้งหลาย ผู้มีความรู้ว่ามีโทษ ในธรรม ที่หาโทษนี้ได้ มีปกติเห็นว่าหาโทษมิได้ ในธรรมที่ มีโทษ เห็นผู้ถือด้วยดีซึ่งมิจฉาทิฏฐิ ย่อมไปสู่ทุคติ สัตว์ทั้งหลายรู้ธรรมที่มีโทษโดยความเป็นธรรมมีโทษ รู้ธรรมที่หาโทษมิได้โดยความเป็นธรรมหาโทษมิได้ เป็นผู้ถือด้วยดีซึ่งสัมมาทิฏฐิ ย่อมไปสู่สุคติ. ๑. เรื่องนางปริยาชิกาชื่อสุนทรี [๒๒๓] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภนางปริพาชิกา ชื่อสุนทรี ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า " อภูตวาที " เป็นต้น.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน