เล่มที่ 40
เมื่อมาณพนั้น กำลังพูดพร่ำอยู่นั่นเทียว, สรีระทั้งสิ้นของ พร...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 35
เนื้อหา
เมื่อมาณพนั้น กำลังพูดพร่ำอยู่นั่นเทียว, สรีระทั้งสิ้นของ พราหมณ์ก็เต็มแล้วด้วยปีติ. เขาเมื่อจะประกาศปีตินั้น จึงกล่าวว่า "น่าอัศจรรย์หนอ น่าประหลาดหนอ วิบาก ของการทำอัญชลีนี้ เป็นไปได้เช่นนี้ แม้ ข้าพเจ้า มีใจเบิกบานแล้ว มีจิตเลื่อมใสแล้ว ถึงพระพุทธเจ้าว่า เป็นสรณะในวันนี้แล." เทพบุตรโอวาทพราหมณ์แล้วก็หายตัวไป ลำดับนั้น มาณพได้กล่าวตอบว่า "ท่านจงเป็นผู้มีจิตเลื่อมใสแล้ว ถึงพระ- พุทธเจ้า ทั้งพระธรรม ทั้งพระสงฆ์ ว่าเป็น สรณะในวันนี้แล ท่านจงเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส อย่างนั้นนั่นแล สมาทานสิกขาบท ๕ อย่า ให้ขาดทำลาย, จงรีบเว้นจากปาณาติบาต (การ ฆ่าสัตว์) จงเว้นของที่เจ้าของยังไม่ให้ในโลก, จงอย่าดื่มน้ำเมา, จงอย่าพูดปด, และจงเป็น ผู้เต็มใจด้วยภรรยาของตน." เขารับว่า "ดีแล้ว" ได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ว่า "ดูก่อนยักษ์ ๑ ท่านเป็นผู้ใคร่ประโยชน์ แก่ข้าพเจ้า, ดูก่อนเทพดา ท่านเป็นผู้ใคร่สิ่งที่ เกื้อกูลแก่ข้าพเจ้า, ข้าพเจ้าจะทำ (ตาม) ถ้อยคำของท่าน, ท่านเป็นอาจารย์ของข้าพเจ้า, ข้าพเจ้าเข้าถึงพระพุทธเจ้า ว่าเป็นสรณะด้วย, ข้าพเจ้าเข้าถึงแม้พระธรรม ซึ่งไม่มีสิ่งอื่นยิ่งกว่า ว่าเป็นสรณะด้วย, ข้าพเจ้าเข้าถึงพระสงฆ์ของ พระพุทธเจ้าผู้เป็นมนุษย์ (พิเศษ) ดุจเทพดา ว่าเป็นสรณะด้วย, ข้าพเจ้าจะรีบเว้นจาก ๑. คำนี้ในที่อื่นหมายถึงผู้ดุร้าย แต่ในที่นี้หมายถึงผู้อันบุคคลควรบูชา.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน