เล่มที่ 39
พระผู้มีพระภาคเจ้า ถูกพราหมณ์ ช
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 205
เนื้อหา
ทายกา จ อนิปฺผลา ความว่า กรรมที่ สำเร็จมาแต่การบริจาค อันทายกทำแล้วในสันดานใด ทายกทั้งหลาย ชื่อว่า ไม่ไร้ผล ก็เพราะกรรมนั้น ให้ผลในสันดานนั้นเท่านั้น. ในข้อนี้ผู้ทักท้วงกล่าว ว่า ญาติทั้งหลายที่เข้าถึงปิตติวิสัยได้เท่านั้นหรือ หรือว่า แม้คนอื่น ๆ ก็ได้. ขอชี้แจงดังนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า ถูกพราหมณ์ ชื่อ ชาณุสโสณิ ทูลถาม แล้ว ก็ทรงพยากรณ์ข้อนี้ไว้ดังนี้ว่า ในข้อนี้ เราจะพึงกล่าวคำอะไร. สมจริง ดังที่พระสังคีติกาจารย์กล่าวไว้ ๑ ดังนี้ว่า ๑. อัง.ทสก. ๒๔/ข้อ ๑๖๖ ชาณุสโสณีสูตร. ชาณุสโสณิพราหมณ์ทูลถามว่า ข้าแต่ท่านพระโคดม พวกข้าพเจ้าชื่อว่าพราหมณ์ ย่อมไห้ทาน ย่อมทำความเชื่อว่า ทานนี้จะสำเร็จผลแก่ เปรตทั้งหลายที่เป็นญาติสาโลหิต เปรตทั้งหลายที่เป็น ญาติสาโลหิต จะบริโภคทานนี้. ข้าแต่ท่านพระโคดม ทานนั้น จะสำเร็จผลแก่เปรตทั้งหลายที่เป็นญาติสา- โลหิตบ้างไหม เปรตทั้งหลายที่เป็นญาติสาโลหิต จะ บริโภคทานนั้น ได้บ้างไหม. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ดูก่อนพราหมณ์จะสำเร็จผลในที่เป็นฐานะ ไม่ สำเร็จผลในที่เป็นอัฏฐานะ. ชาณุสโสณิพราหมณ์ทูลถามว่า ข้าแต่ท่านพระโคดม ที่อย่างไรเป็นฐานะ ที่ อย่างไรเป็นอัฏฐานะ. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ดูก่อนพราหมณ์ คนบางตนในโลกนี้ทำปาณา- ติบาต ฯลฯ เป็นมิจฉาทิฏฐิ เบื้องหน้าแต่ตายเพราะ กายแตกไป เขาย่อมเข้าถึงนรก อาหารอันใดของ เหล่าสัตว์นรก เขาย่อมยังชีพให้เป็นไปในนรกนั้น ด้วย อาหารอันนั้น เขาดำรงอยู่ได้ในนรกนั้น ด้วยอาหาร อันนั้น.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน