เล่มที่ 35
จบปฐมพลสูตรที่ ๒ ปฐมพลสูตรที่ ๒ ชื่อว่า สัทธาพ
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 274
เนื้อหา
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พละ ๔ นี้ ฯลฯ คือ สทฺธาพลํ พละคือศรัทธา วิริยพลํ พละคือวิริยะ สมาธิพลํ พละคือสมาธิ ปญฺาพลํ พละคือปัญญา ภิกษุทั้งหลาย นี้แล พละ ๔. จบปฐมพลสูตรที่ ๒ ปฐมพลสูตรที่ ๒ ชื่อว่า สัทธาพละ เพราะอรรถว่าไม่หวั่นไหวใน อัสสัทธิยะ (ความไม่เชื่อ). เเม้ในบทที่เหลือก็นัยนี้แล. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พละ ๔ นี้ ฯลฯ คือ ปญฺาพลํ พละคือปัญญา วิริยพลํ พละคือวิริยะ อนวชฺชพลํ พละคือกรรมอันไม่มีโทษ สงฺคาหกพลํ พละคือการสงเคราะห์คนที่ควร สงเคราะห์ ภิกษุทั้งหลาย นี้แล พละ ๔. พึงทราบวินิจฉัยในทุติยพลสูตรที่ ๓ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า อนวชฺชพลํ คือ พละคือกรรมที่ไม่มีโทษ. บทว่า สงฺคา- หกพลํ ได้แก่ พละคือการสงเคราะห์คนที่ควรสงเคราะห์. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พละ ๔ นี้ ฯลฯ คือ สติพลํ พละคือสติ สมาธิพลํ พละคือสมาธิ อนวชฺชพลํ พละคือกรรมไม่มีโทษ สงฺคาหกพลํ พละคือการสงเคราะห์คนที่ควร สงเคราะห์ ภิกษุทั้งหลาย นี้แล พละ ๔. จบตติยพลสูตรที่ ๔ ตติยพลสูตรที่ ๔ มีเนื้อความง่ายทั้งนั้น. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พละ ๔ นี้ ฯลฯ คือ ปฏิสงฺขานพลํ พละคือการพิจารณา ภาวนาพลํ พละคือการทำกุศล อนวชฺชพลํ พละคือกรรมไม่มีโทษ สงฺคาหกพลํ พละคือการสงเคราะห์คนที่ควร สงเคราะห์ ภิกษุทั้งหลาย นี้แล พละ ๔.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน