เล่มที่ 35
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มารดาบิดา อันบุตรแห่งตระกูลทั้งหลาย ใดบู...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 156
เนื้อหา
ว่าด้วยมารดาบิดาเป็นพรหมของบุตร ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มารดาบิดา อันบุตรแห่งตระกูลทั้งหลาย ใดบูชาอยู่ในเรือนของตน ตระกูลทั้งหลายนั้นชื่อว่ามีพรหม...มีบุรพาจารย์ ... มีบุรพเทวดา...มีอาหุไนย ภิกษุทั้งหลาย คำว่า พรหม นี้เป็นคำเรียก มารดาบิดาทั้งหลาย คำว่า บุรพาจารย์...บุรพเทวดา...อาหุไนย นี้ก็เป็น คำเรียกมารดาบิดาทั้งหลาย ที่เรียกเช่นนั้นเพราะเหตุไร เพราะว่ามารดาบิดา ทั้งหลายเป็นผู้มีอุปการะมาก เป็นผู้ฟูมฟักเลี้ยงดู เป็นผู้แสดงโลกนี้แก่บุตร ทั้งหลาย มารดาบิดาทั้งหลาย ผู้เอ็นดูประชา ชื่อว่าเป็นพรหม เป็นบุรพาจารย์ และเป็น อาหุไนยของบุตรทั้งหลาย เพราะเหตุ นั่นแหละ บุตรผู้มีปัญญาพึงนอบน้อม สักการะท่าน ด้วยข้าว ด้วยน้ำ ด้วยผ้า ด้วยเครื่องที่นอน ด้วยเครื่องอบ ด้วย การสนานกาย และด้วยการล้างเท้า เพราะ การบำรุงมารดาบิดานั้น ในโลกนี้บัณฑิต ทั้งหลายก็สรรเสริญบุตรนั้น บุตรนั้นละ โลกนี้ไปแล้ว ยังบันเทิงใจในสวรรค์. จบสพรหมสูตรที่ ๓ สพรหมสูตรที่ ๓ พรรณนาไว้แล้วในติกนิบาต. เพียงบทว่า สุปุพฺพ- เทวตานิ บทเดียวที่แปลกในสูตรนี้.. ว่าด้วยบุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ ย่อมอุบัติในนรก เหมือนถูกนำตัวไปเก็บไว้ฉะนั้น ธรรม ๔ ประการคืออะไร คือ บุคคลเป็นผู้ทำปาณาติบาตโดยปกติ ทำอทินนาทานโดยปกติ ทำกาเม- สุมิจฉาจารโดยปกติ พูดมุสาวาทโดยปกติ ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบ ด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล ย่อมอุบัติในนรก เหมือนถูกนำตัวไปเก็บไว้ฉะนั้น บัณฑิตทั้งหลายไม่สรรเสริญธรรม ๔ ประการ คือ ปาณาติบาต อทินนาทาน พูดมุสาวาท และประพฤติผิดในกาม.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน