เล่มที่ 35
ข้อว่า พึงรู้จักเขตจีวร ได้แก่ พึงรู้จักเขต ๖ โดยการเกิดขึ้น...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 70
เนื้อหา
ข้อว่า พึงรู้จักเขตจีวร ได้แก่ พึงรู้จักเขต ๖ โดยการเกิดขึ้นอย่างนี้ คือ เกิดโดยสงฆ์บ้าง คณะบ้าง ญาติบ้าง มิตรบ้าง ทรัพย์ของตนบ้าง บังสุกุลบ้าง และพึงรู้จักเขต ๘ ด้วยมาติกา ๘. ข้อว่า พึงรู้จักบังสุกุลจีวร ได้แก่ พึงทราบผ้าบังสุกุล ๒๓ อย่างคือ ๑. ผ้าที่เขาทิ้งไว้ในป่าช้า ๒. ผ้าที่เขาทิ้งในตลาด ๓. ผ้าที่เขาทิ้งตามทางรถ ๔. ผ้าที่เขาทิ้งในกองขยะ ๕. ผ้าเช็คครรภ์มลทินของหญิงตลอดบุตร ๖. ผ้าอาบน้ำ ๗. ผ้าที่เขาทิ้งไว้ตามท่าอาบน้ำหรือท่าข้าม ๘. ผ้าที่เขาห่อคนตายไปป่าช้าแล้ว นำกลับมา ๙. ผ้าถูกไฟไหม้แล้วเขาทิ้ง ๑๐. ผ้าที่โคเคี้ยวแล้วเขาทิ้ง ๑๑. ผ้าปลวกกัดแล้วเขาทิ้ง ๑๒. ผ้าหนูกัดแล้วเขาทิ้ง ๑๓. ผ้าริมขาดแล้วเขาทิ้ง ๑๔. ผ้าขาดชายแล้วเขาทิ้ง ๑๕. ผ้าที่เขาทำเป็นธง ๑๖. ผ้าที่เขาบูชาไว้ที่จอมปลวก ๑๗. ผ้าของภิกษุด้วยกัน ๑๘. ผ้าที่คลื่นทะเลซัดขึ้นฝั่ง ๑๙. ผ้าที่เขาทิ้ง ๆ ไว้ในที่ราชาภิเษก ๒๐. ผ้าที่ตกอยู่ในหนทาง ๒๑. ผ้าที่ถูกลมหอบไป ๒๒. ผ้าสำเร็จด้วยฤทธิ์ ๒๓. ผ้าที่เทวดาถวาย. ก็ในเรื่องผ้านี้ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้ บทว่า โสตฺถิยํ คือ ผ้าที่เขาห่อครรภ์มลทินไปทิ้ง. บทว่า คตปจฺจาคตํ ความว่า ผ้าที่เขาห่อ คนตายนำไปป่าช้าแล้วนำกลับมา. บทว่า ธชาหฏํ คือผ้าที่เขาให้ยกเป็นธง ขึ้นแล้ว นำกลับมาจากที่นั้น. บทว่า ถูปํ คือ ผ้าที่เขาบูชาไว้ที่จอมปลวก บทว่า สามุทฺทิยํ คือ ผ้าที่คลื่นทะเลซัดขึ้นฝั่ง. บทว่า ปถิกํ คือ ผ้า พวกคนเดินทาง ทุบด้วยแผ่นหินห่มไปเพราะกลัวโจร. บทว่า อิทฺธิมยํ คือ จีวรของเอหิภิกษุ. บทที่เหลือ ชัดแจ้งแล้วแล.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน