เล่มที่ 27
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วย อำนาจความพอใจในจักษุ เป็น...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 470
เนื้อหา
กรุงสาวัตถี. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วย อำนาจความพอใจในจักษุ เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วย อำนาจความพอใจในหู เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจ ความพอใจในจมก เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจ ความพอใจในลิ้น เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจ ความพอใจในกาย เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความ พอใจในใจ เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแล ภิกษุละอุปกิเลสแห่งใจในฐานะ ๖ นี้ได้ เมื่อนั้น จิตของเธอย่อมเป็น อันน้อมไปในเนกขัมมะ จิตอันเนกขัมมะอบรมแล้ว ย่อมปรากฏว่า ควรแก่การงาน ในธรรมอันพึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา จบ จักขุสูตรที่ ๑ กรุงสาวัตถี. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วย อำนาจความพอใจในรูป เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจ ความพอใจในเสียง ฯลฯ ในกลิ่น ฯลฯ ในรส ฯลฯ ในโผฏฐัพพะ ฯลฯ ในธรรมารมณ์ เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแล ภิกษุละอุปกิเลสแห่งใจในฐานะ ๖ นี้ได้ เมื่อนั้น จิตของเธอย่อม เป็นอันน้อมไปในเนกขัมมะ จิตอันเนกขัมมะอบรมแล้ว ย่อมปรากฏว่า ควรแก่การงาน ในธรรมอันจะพึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา. กรุงสาวัตถี. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วย อำนาจความพอใจในจักษุวิญญาณ เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัด ด้วยอำนาจความพอใจในโสตวิญญาณ ฯลฯ โนฆานวิญญาณ ฯลฯ ในชิวหาวิญญาณ ฯลฯ ในกายวิญญาณ ฯลฯ ในมโนวิญญาณ เป็น อุปกิเลสแห่งจิต ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแล ภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิต ในฐานะ ๖ นี้ได้ เมื่อนั้น จิตของเธอย่อมเป็นอันน้อมไปในเนกขัมมะ จิตอันเนกขัมมะอบรมแล้ว ย่อมปรากฏว่าควรแก่การงาน ในธรรมที่ จะพึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน