เล่มที่ 27
จบ นิโรธธรรมสูตร จบ อุปสินนวรรค วรรค
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: พระสูตร ลำดับที่: 390
เนื้อหา
จบ นิโรธธรรมสูตร จบ อุปสินนวรรค วรรคที่ ๔ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสด้วยอำนาจอุปนิสินนกถา. แต่ว่าราธสังยุตนี้แม้ทั้งสิ้นพึงทราบว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงกระทำ ด้วยอำนาจธรรมเป็นเครื่องบ่มวิมุตติแก่พระเถระ. ๑. มารสูตร ๒. มารธรรมสูตร ๓. อนิจจสูตร ๔. อนิจจธรรมสูตร ๕. ทุกขสูตร ๖. ทุกขธรรมสูตร ๗. อนัตตสูตร ๘. อนัตตธรรมสูตร ๙. ขยธรรมสูตร ๑๐. วยธรรมสูตร ๑๑. สมุทยธรรมสูตร ๑๒. นิโรธธรรมสูตร จบ ราธสังยุต สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้า ประทับอยู่ ณ พระวิหาร เชตวัน กรุงสาวัตถี ฯลฯ พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสถามว่า ดูก่อนภิกษุ ทั้งหลาย เมื่ออะไรหนอมีอยู่ เพราะถือมั่นอะไร เพราะยึดมั่นอะไร ทิฏฐิจึงเกิดขึ้นอย่างนี้ว่า ลมย่อมไม่พัด แม่น้ำย่อมไม่ไหล สตรีมีครรภ์ ย่อมไม่คลอด พระจันทร์และพระอาทิตย์ย่อมไม่ขึ้นหรือไม่ตกลง เป็นของตั้งอยู่มั่นคง เหมือนเสาระเนียด ดังนี้. ภิกษุเหล่านั้นกราบทูล พระผู้มีพระภาคเจ้า ว่า ข้าแต่พระองค์ ผู้เจริญ ธรรมทั้งหลายของข้าพระองค์ทั้งหลาย มี พระผู้มีพระภาคเจ้า เป็นรากฐาน มีพระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นแบบ มี พระผู้มีพระภาคเจ้า เป็น ที่พึ่งอาศัย ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขอเนื้อความแห่งพระสูตรนี้ จงแจ่มแจ้งกะ พระผู้มีพระภาคเจ้า เถิด ภิกษุทั้งหลายได้ฟังธรรมของ พระผู้มีพระภาคเจ้า แล้ว จักทรงจำไว้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน