เล่มที่ 27
ความเบื่อหน่าย มีประโยชน์อย่างไร พระเจ้าข้า
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 371
เนื้อหา
ความเบื่อหน่าย มีประโยชน์อย่างไร พระเจ้าข้า ? พระพุทธเจ้า: ดูก่อนราธะ ความเบื่อหน่าย มีประโยชน์ให้ คลายกำหนัด. รา. ก็ ความคลายกำหนัดเล่า มีประโยชน์อย่างไร พระเจ้าข้า ? พระพุทธเจ้า: ดูก่อนราธะ ความคลายกำหนัด มีประโยชน์ให้ หลุดพ้น. ความหลุดพ้น เล่า มีประโยชน์อย่างไร พระเจ้าข้า ? พระพุทธเจ้า: ดูก่อนราธะ ความหลุดพ้น มีประโยชน์เพื่อ นิพพาน. นิพพาน เล่า มีประโยชน์อย่างไร พระเจ้าข้า ? พระพุทธเจ้า: ดูก่อนราธะ เธอถามเลยปัญหาไปเสียแล้ว เธอไม่อาจถือเอา ที่สุดของปัญหาได้ ดูก่อนราธะ อัน พรหมจรรย์ เป็นคุณชาติหยั่งลงสู่ นิพพาน มี นิพพาน เป็นที่สุด อันกุลบุตรย่อมอยู่ประพฤติแล. พึงทราบวินิจฉัยใน มารสูตรที่ ๑ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า มาโร วา อสฺส ความว่า ความตายพึงมี. บทว่า มาเรตา วา ความว่า หรือสัตว์ผู้ถูกฆ่าตาย (พึงมี). บทว่า โย วา ปน มิยฺยติ ความว่า ก็หรือว่า ผู้ใดตาย. บทว่า นิพฺพิทตฺถํ ได้แก่ เพื่อนิพพิทาญาณ. บทว่า นิพฺพานตฺถา ความว่า ชื่อว่าผลวิมุตตินี้มีอนุปาทานิพพาน เป็นผล อธิบายว่า เพื่ออนุปาทานิพพาน. บทว่า อจฺจสา ความว่า เธอล่วงเลย (ปัญหา) ไปแล้ว. บทว่า นิพฺพาโนคธํ ความว่า ตั้งอยู่ในนิพพาน อธิบายว่า ชื่อว่า มรรคพรหมจรรย์ย่อมเข้าไปภายในนิพพาน หาล่วงเลยนิพพานไปได้ไม่.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน