เล่มที่ 27
จบ ฉันทปหีนสูตรที่ ๒ จบ อันตวรรค ๑
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: พระสูตร ลำดับที่: 323
เนื้อหา
จบ ฉันทปหีนสูตรที่ ๒ จบ อันตวรรค ๑. อันตสูตร ๒. ทุกขสูตร ๓. สักกายสูตร ๔. ปริญเญยยสูตร ๕. สมณสูตรที่ ๑ ๖. สมณสูตรที่ ๒ ๗. โสตาปันนสูตร ๘. อรหันตสูตร ๙. ฉันทปหีนสูตรที่ ๑ ๑๐. ฉันทปหีนสูตรที่ ๒. กรุงสาวัตถี. ครั้งนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่ง เข้าไปเฝ้า พระผู้มี- พระภาคเจ้า ถึงที่ประทับ ฯลฯ ครั้นแล้วได้ทูลถาม พระผู้มีพระภาคเจ้า ว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า อวิชชา อวิชชา ดังนี้ อวิชชาเป็นไฉน หนอแล และบุคคลผู้ประกอบด้วย อวิชชา ด้วยเหตุเพียงเท่าไร ? พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสตอบว่า ดูก่อนภิกษุ ปุถุชนผู้ไม่ได้สดับ ในโลกนี้ ไม่รู้ชัดซึ่งรูป ไม่รู้ชัดซึ่งความเกิดรูป ไม่รู้ชัดซึ่งความดับรูป ไม่รู้ชัดซึ่งปฏิปทาอันให้ถึงความดับรูป ไม่รู้ชัดซึ่ง เวทนา ฯลฯ ไม่รู้ชัด ซึ่ง สัญญา ฯลฯ ไม่รู้ชัดซึ่งสังขาร ฯลฯ ไม่รู้ชัดซึ่ง วิญญาณ ไม่รู้ชัดซึ่ง ความเกิด วิญญาณ ไม่รู้ชัดซึ่งความดับ วิญญาณ ไม่รู้ชัดปฏิปทาอันให้ถึง ความดับ วิญญาณ ดูก่อนภิกษุ นี้เรียกว่า อวิชชา และบุคคลผู้ประกอบ ด้วย อวิชชา ด้วยเหตุเพียงเท่านี้แล. พึงทราบวินิจฉัยใน อวิชชาสูตรที่ ๑ แห่ง ธรรมกถิกวรรค ดังต่อไปนี้ :- บทว่า เอตฺตาวตา จ อวิชฺชาคโต โหติ ความว่า ด้วยเหตุที่เป็น ประกอบด้วยอวิชชา อันเป็นความไม่รู้ในสัจจะ ๔ นี้ ภิกษุจึงชื่อว่า ตกอยู่ใน อวิชชา.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน