เล่มที่ 27
พระผู้มีพระภาคเจ้า เพราะการกล่าวตู่ พระผู้มีพระภาคเจ้า ไม่ดี...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 216
เนื้อหา
ภิ. ดูก่อนอาวุ โสยมกะ ท่านอย่าได้พูดอย่างนั้น อย่าได้ กล่าวตู่ พระผู้มีพระภาคเจ้า เพราะการกล่าวตู่ พระผู้มีพระภาคเจ้า ไม่ดีเลย เพราะ พระผู้มีพระภาคเจ้า ไม่พึงตรัสอย่างนี้ว่า พระขีณาสพเมื่อ ตายไปแล้ว ย่อมขาดสูญ ย่อมพินาศ ย่อมไม่เกิดอีก. ท่าน ยมกะ เมื่อถูกภิกษุเหล่านั้นกล่าวแม้อย่างนี้ ยังขืนกล่าวถึง ทิฏฐิอันชั่วช้านั้นอย่างหนักแน่นอย่างนั้นว่า เรารู้ทั่วถึงธรรมตามที่ พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงแสดงแล้วว่า พระขีณาสพเมื่อตายไปแล้ว ย่อมขาดสูญ ย่อมพินาศ ย่อมไม่เกิดอีก. ภิกษุเหล่านั้นไม่อาจเพื่อจะทำท่าน ยมกะ ให้ถอนทิฏฐิอันชั่วช้า นั้นได้ จึงลุกจากอาสนะเข้าไปหาท่าน พระสารีบุตร จนถึงที่อยู่ ครั้นแล้ว จึงกล่าวกะท่าน พระสารีบุตร ว่า ข้าแต่ ท่านสารีบุตร ยมกภิกษุเกิดทิฏฐิ อันชั่วช้าเห็นปานนี้ว่า เรารู้ทั่วถึงธรรมตามที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงแสดงแล้วว่า พระขีณาสพเมื่อตายไปแล้ว ย่อมขาดสูญ ย่อมพินาศ ย่อมไม่เกิดอีก ขอโอกาสนิมนต์ท่านพระสารีบุตรไปหายมกภิกษุถึงที่อยู่ เพื่ออนุเคราะห์เถิด ท่านพระสารีบุตรรับนิมนต์โดยดุษณีภาพ. ครั้งนั้น เวลาเย็น ท่าน พระสารีบุตร ออกจากที่พักแล้ว เข้าไปหาท่านยมกะถึงที่อยู่ ได้สนทนาปราศรัยกับท่านยมกะ ครั้นผ่าน การสนทนาปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้ว จึงนั่ง ณ ที่ควรส่วน ข้างหนึ่ง แล้วได้ถามท่านยมกะว่า ดูก่อนอาวุ โสยมกะ ทราบว่า ท่านเกิดทิฏฐิอันชั่วช้าเห็นปานนี้ว่า เรารู้ทั่วถึงธรรมตามที่ พระผู้มี- พระภาคเจ้า ทรงแสดงแล้วว่า พระขีณาสพเมื่อตายไปแล้ว ย่อมขาดสูญ ย่อมพินาศ ย่อมไม่เกิดอีก ดังนี้ จริงหรือ ท่านยมกะตอบว่า อย่างนั้นแล ท่านสารีบุตร.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน