เล่มที่ 25
พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงกระเถิบถอยพระกายไปเล็กน้อย
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 313
เนื้อหา
พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงกระเถิบถอยพระกายไปเล็กน้อย. ครั้งนั้นแล สูจิโลนยักษ์ได้ถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ท่านกลัวเรา หรือ ? สมณะ. อาวุโส เราไม่กลัวท่านเลย แต่สัมผัสของท่านเลวทราม. สมณะ เราจักถามปัญหากะท่าน ถ้าท่านไม่กล่าวแก้แก่เรา เราจัก ทำจิตของท่านให้พลุ่งพล่าน หรือจักฉีกหัวใจของท่าน หรือจักจับที่เท้าแล้ว เหวี่ยงไปฝั่งโน้นแห่งแม่น้ำคงคา. อาวุโส เราไม่เห็นใครเลยในโลก ทั้งเทวโลก มารโลก พรหมโลก ในหมู่สัตว์พร้อมทั้งสมณะ พราหมณ์ เทวดาและมนุษย์ ที่จะพึงทำจิตของเรา ให้พลุ่งพล่าน หรือฉีกหัวใจเรา หรือจับเราที่เท้าแล้วเหวี่ยงไปฝั่งโน้นแห่ง แม่น้ำคงคาได้ อาวุโส เอาเถอะ ท่านจงถามตามที่ท่านจำนงเถิด. สูจิโลมยักษ์ จึงถามว่า ราคะและโทสะ มีอะไรเป็นเหตุ ความ ไม่ยินดี ความยินดี และความสยดสยองเกิด แต่อะไรความตรึกในใจเกิดแต่อะไร แล้ว ดักจิตไว้ได้เหมือนพวกเด็กดักกา ฉะนั้น. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ราคะและโทสะมีอัตภาพนี้เป็นเหตุ ความไม่ยินดี ความยินดี และความสยด- สยองเกิดแต่อัตภาพนี้ ความตรึกในใจเกิด แต่อัตภาพนี้แล้ว ดักจิตไว้ได้ เหมือน พวกเด็กดักกา ฉะนั้น. อกุศลวิตกเป็นอันมาก เกิดแต่ความ เยื่อใยคือตัณหา เกิดขึ้นในตนแล้วแผ่ซ่าน ไปในวัตถุกามทั้งหลาย เหมือนย่านไทร เกิดแต่ลำต้นไทรแล้วปกคลุมป่าไป ฉะนั้น.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน