เล่มที่ 25
ครั้งนั้นแล ท่านพระวังคีสะบรรเทาความกระสันแล้ว ยัง ความยินดี...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 250
เนื้อหา
ครั้งนั้นแล ท่านพระวังคีสะบรรเทาความกระสันแล้ว ยัง ความยินดีให้เกิดขึ้นแก่ตนด้วยตนเอง ได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ในเวลานั้น ว่า บุคคลใดละความไม่ยินดี (ในศาสนา) และความยินดี (ในกามคุณทั้งหลาย) และ วิตกอันอาศัยเรือนโดยประการทั้งปวงแล้ว ไม่พึงทำป่าใหญ่คือกิเลสในอารมณ์ไหน ๆ เป็นผู้ไม่มีป่าคือกิเลส เป็นผู้ไม่น้อมใจ ไปแล้ว ผู้นั้นแลชื่อว่าเป็นภิกษุ. รูปอย่างใดอย่างหนึ่งในโลกนี้ ที่ตั้ง อยู่บนแผ่นดินก็ดี ทั้งตั้งอยู่ในเวหาสก็ดี ที่อยู่ในแผ่นดินก็ดี ย่อมทรุดโทรม เป็น ของไม่เที่ยงทั้งหมด บุคคลทั้งหลายผู้ สำนึกตน ย่อมถึงความตกลงอย่างนี้เที่ยว ไป. ชนทั้งหลายเป็นผู้ติดแล้ว ในอุปธิ ทั้งหลายคือ ในรูปอันตนเห็นแล้ว ใน เสียงอันตนได้ฟังแล้ว ในกลิ่นและรสอัน ตนได้กระทบแล้ว และในโผฏฐัพพารมณ์ อันตนทราบแล้ว ท่านจงบรรเทาความ พอใจในถามคุณ ๕ เหล่านั้น เป็นผู้ไม่ หวั่นไหว บุคคลใดไม่ติดอยู่ในกามคุณ ๕ เหล่านั้น บัณฑิตทั้งหลายเรียกบุคคลนั้น ว่า เป็นมุนี. วิตกของคนทั้งหลายอาศัยปิยรูปสาต รูป ๖๐ เป็นอันมาก ตั้งลงแล้วโดยไม่เป็น ธรรมในหมู่ปุถุชน บุคคลไม่พึงถึงวังวน กิเลสในอารมณ์ไหน ๆ และบุคคลผู้ไม่ พูดจาชั่วหยาบ จึงชื่อว่าเป็นภิกษุ.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน