เล่มที่ 24
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้กล่าวคาถานี้ในเวลานั้นว่า ข้าแต่พระพุทธ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 219
เนื้อหา
สมัยนั้น สุริยเทวบุตร ถูกอสุรินทราหูเข้าจับแล้ว ครั้งนั้น สุริยเทวบุตร ระลึกถึงพระผู้มีพระภาคเจ้าได้กล่าวคาถานี้ในเวลานั้นว่า ข้าแต่พระพุทธเจ้า ผู้แกล้วกล้า ขอ ความนอบน้อมจงมีแด่พระองค์ พระองค์ เป็นผู้หลุดพ้นแล้วในธรรมทั้งปวง ข้า พระองค์ถึงฐานะอันดับขัน ขอพระองค์ จงเป็นที่พึ่งแห่งข้าพระองค์นั้น. ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงปรารภสุริยเทวบุตรได้ ตรัสกะอสุรินทราหูด้วยพระคาถาว่า สุริยเทวบุตร ถึงตถาคตผู้เป็นพระ- อรหันต์ ว่าเป็นที่พึง ดูก่อนราหู ท่านจง ปล่อยสุริยะ พระพุทธเจ้าทั้งหลาย เป็นผู้ อนุเคราะห์โลก สุริยะใดเป็นผู้ส่องแสง กระทำความสว่างในที่มืดมิด มีสัณฐาน เป็นวงกลม มีเดชสูง ดูก่อนราหู ท่าน จงปล่อยสุริยะ ผู้เป็นบุตรของเรา. ลำดับนั้น อสุรินทราหู ปล่อยสุริยเทวบุตรแล้ว เร่งรีบ เข้าไปหาท้าวเวปจิตติจอมอสูร แล้วก็เป็นผู้เศร้าสลด เกิดขนพอง ได้ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง. ท้าวเวปจิตติจอมอสูร ได้กล่าวกะอสุรินทราหู ด้วยคาถาว่า ดูก่อนราหู ทำไมหนอ ท่านจึงเร่ง รีบ ปล่อยพระสุริยะเสีย ทำไมหนอ ท่าน จึงมีรูปเศร้าสลด มายืนกลัวอยู่. อสุรินทราหู กล่าวว่า ข้าพเจ้าถูกขับ ด้วยคาถาของ พระพุทธเจ้า ถ้าข้าพเจ้าไม่พึงปล่อยพระ- สุริยะ ศีรษะของข้าพเจ้าพึงแตกเจ็ดเสี่ยง มีชีวิตอยู่ ก็ไม่พึงได้รับความสุข.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน