เล่มที่ 19
การกล่าวยกย่องอย่างนี้ว่า "พระเทวเถระ พระติสสะเถระ" ชื่อ ว่า...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 337
เนื้อหา
การกล่าวยกย่องอย่างนี้ว่า "พระเทวเถระ พระติสสะเถระ" ชื่อ ว่า เมตตาวจีกรรมต่อหน้า. ก็การที่บุคคลถามเฉพาะภิกษุที่ไม่อยู่ในวิหารเทียว กล่าวอ้างว่าเป็น ของตนอย่างนี้ว่า "พระเทวเถระของพวกเราไปไหน จะมาเวลาใดหนอ พระติสสะเถระของพวกเราไปไหน จะมาเวลาใดหนอ" ดังนี้ ชื่อว่า เมตตา วจีกรรม ลับหลัง. อนึ่ง การลืมนัยตาซึ่งสนิทด้วยความรักประกอบด้วยเมตตาแล้ว ดูด้วยใบหน้าที่ผ่องใสดี ชื่อว่า เมตตามโนกรรมต่อหน้า. การประมวล มาว่า "ขอพระเทวเถระ พระติสสะเถระ จงไม่มี โรค มีอาพาธน้อย" ชื่อว่า เมตตามโนกรรมลับหลัง. บทว่า " ลาภ " ได้แก่ ปัจจัยที่ได้มีจีวรเป็นต้น. บทว่า " เป็นธรรม " ความว่า ปัจจัยที่เกิดขึ้นด้วยวัตรคือการเว้น เลี้ยงชีพผิดต่างด้วยการโกหกเป็นต้น แล้วเที่ยวไปเพื่ออาหารโดยธรรม โดยเสมอ. บทว่า " โดยที่สุด แม้เป็นเพียงอาหารที่รวมลงในบาตร " ความ ว่า แม้เป็นเพียงอาหาร ๒-๓ ทัพพี ที่รวมลงในบาตร คืออยู่ในภายใน บาตร โดยส่วนสุดข้างหลัง. ในบทว่า " ผู้บริโภค (อาหาร) ที่ยังมิได้แบ่งไว้นี้ " ชื่อว่า ผู้มีอาหารที่ แจกจ่ายแล้วมี ๒ คือ แจกจ่ายอามิส ๑ แจกบุคคล ๑. ในการแบ่งแจก ทั้ง ๒ นั้น การแบ่งด้วยจิตอย่างนี้ว่า เราจะให้เท่า นี้ จะไม่ให้เท่านี้. ชื่อว่า แบ่งแจกอามิส.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน